Ο μυθικός δίσκος και η μυθική παράσταση. Οι Όρνιθες του Αριστοφάνη σε μουσική επιμέλεια του Μάνου Χατζιδάκι. Ας σταθούμε στο συγκεκριμένο δίσκο καθότι ο Αύγουστος κυλά, η μουσική του συνθέτη μάς καλεί να την ανακαλύψουμε και το 2026 είναι έτος αφιερωμένο στον Μάνο Χατζιδάκι από το υπουργείο Πολιτισμού.
Το 1959 γράφω πρώτη φορά τη μουσική των Ορνίθων για μια παράσταση του θεάτρου Τέχνης μέσα στις εκδηλώσεις του φεστιβάλ Αθηνών του ίδιου χρόνου. Ο Κουν, ο Τσαρούχης και γω είδαμε με διαφορετική αντίληψη το έργο του Αριστοφάνη. Έτσι ώστε, στις γενικές δοκιμές, κάπως αργά, να διαπιστώσουμε πως κανείς μας δεν περίμενε την εργασία του άλλου. Αποτέλεσμα; Πλήρης αποτυχία. Το 1960, ο Κουν πιστεύοντας στο όραμά του, με βάζει όπως όπως σε μια μέρα να ηχογραφήσω με τέσσερα όργανα μια σκιά της μουσικής μου που όμως, τον βόλεψε να συνδέσει τη λαϊκή αριστοφάνεια παράδοσή του, με την οποία γνώρισε την επιτυχία και εδώ και στην Ευρώπη. Το 1962, ονειρεύομαι συχνά τις αληθινές διαστάσεις αυτής της μουσικής μου, χωρίς να κάνω τίποτα. Το 1963, αρχίζω να σκέφτομαι σοβαρά τις λεπτομέρειες και την οργάνωση μιας ολοκληρωμένης παρουσίασης της μουσικής για τους Όρνιθες, πράγμα αρκετά τολμηρό, αφού τα έξοδα έπρεπε να τα αντιμετωπίσω εξ ολοκλήρου εγώ ο ίδιος. Το 1964, αποφασίζω, ενορχηστρώνω και ηχογραφώ.
Μάνος Χατζιδάκις
Τον Αύγουστο του 1959 ανέβηκαν οι Όρνιθες στο Ηρώδειο, στο πλαίσιο του φεστιβάλ Αθηνών. Ήταν μια επεισοδιακή παράσταση γιατί κάποιοι θεατές φώναξαν “Αίσχος”, κάποιοι άλλοι φώναζαν “Αίσχος” σε αυτούς που φώναζαν “Αίσχος”, και ο Κωνσταντίνος Τσάτσος, καθηγητής Φιλοσοφίας διοικητής του ΕΟΤ και υπουργός Προεδρίας, για να πάρει θέση και να πει: «Ανακοινούται από το υπουργείον Προεδρίας της Κυβερνήσεως ότι κατ’ εντολήν του κ. Κωνσταντίνου Τσάτσου ματαιούται η δευτέρα παράστασις των “Ορνίθων” του Αριστοφάνους, η οποία επρόκειτο να δοθεί σήμερον Κυριακή και ώραν 20.30. Το χθες εμφανισθέν έργον ατελέστατα προπαρασκευασμένον απετέλεσε παραμόρφωσιν του πνεύματος του κλασικού κειμένου, ωρισμέναι δε σκηναί αυτού παρουσιάσθησαν κατά τρόπον προσβάλλοντα το θρησκευτικόν αίσθημα του λαού».