Home >> Αφιέρωμα >> Ένιο Μορικόνε: Η ποίηση της σκοτεινής αίθουσας

Ένιο Μορικόνε: Η ποίηση της σκοτεινής αίθουσας

Δημοτικό, παραδοσιακό μακεδονίτικο τραγούδι: « Επάνω στην τριανταφυλλιά χτίζει η πέρδικα φωλιά». Με συμβολισμούς από τον κόσμο των φυτών, των ζώων και των πουλιών. Η ανθισμένη τριανταφυλλιά είναι σύμβολο χαράς και ομορφιάς. Η πέρδικα σύμβολο γονιμότητας  και ευτυχίας. Όταν κουνιέται η πέρδικα, τα φύλλα της τριανταφυλλιάς πέφτουν στην ποδιά της νύφης μεταφέροντας σε αυτήν και τη χαρά και την ευτυχία και τη γονιμότητα!

Η ταινία του Τζουζέπε Τορνατόρε, Σινεμά ο Παράδεισος, αποτελεί ωδή στην έβδομη τέχνη. Ρομαντισμός, αγάπη, αθωότητα, τρυφερότητα, νοσταλγία. Μερικά από τα συναισθήματα που γέννησε το φιλμ. Ο σκηνοθέτης, έπιασε με άμεσο τρόπο τη σημασία του κινηματογράφου στον 20ο αιώνα και, κυρίως, στις μικρές κοινωνίες. Από το 1988 που προβλήθηκε στις αίθουσες, συνεχίζει να μας ταξιδεύει σε ανέμελες θάλασσες. Η ταινία τιμήθηκε με πέντε βραβεία BAFTA, με το μέγα βραβείο και τη χρυσή σφαίρα στο φεστιβάλ των Κανών και το Όσκαρ ξενόγλωσσης ταινίας. Ο Ένιο Μορικόνε, «έντυσε» τα μουσικά πλάνα και γέμισε με δάκρυα τα πρόσωπα των θεατών.

Ο σπουδαίος Ιταλός συνθέτης, έφυγε στις 6/7/2020, σε ηλικία 91 ετών. Ήταν από τους επιδραστικότερους συνθέτες, ιδίως, κινηματογραφικής μουσικής. Με πληθωρική εργογραφία, ενέπνευσε συνθέτες αλλά και σκηνοθέτες όπου γης. Στην πολύχρονη μουσική του διαδρομή, φιλοτέχνησε μουσικά πορτρέτα σε περισσότερες από 500 κινηματογραφικές ταινίες και τηλεοπτικές παραγωγές.

Αναφορικά με το παραπάνω, η Τζόαν Μπαέζ δεν το ερμήνευσε απλώς, αλλά έγραψε και τους στίχους.  Από το 1971 για την ταινία Σάκο και Βαντσέτι. Οι στίχοι είναι μόλις τέσσερις. Όμως, κάθε φορά, μεγαλώνει η ένταση μαζί με την ορχήστρα, δίνοντας έναν έντονο δραματουργικό και συγκινητικό χαρακτήρα.

Το 1984 συνεργάστηκε με τον Σέρτζιο Λεόνε για την ταινία «Κάποτε στην Αμερική».  Η προσθήκη, από τη Ρουμανία, του αυλού του Πάνα, κατέστησε ξεχωριστή την ταινία. Παράλληλα, ήταν το κύκνειο άσμα του σκηνοθέτη που γνώρισε την επιτυχία με τα σπαγγέτι γουέστερν τη δεκαετία του 1960. Η συνεργασία μαζί του, έφερε τον Μορικόνε στο προσκήνιο. Οδηγός ήταν το μουσικό θέμα: «Για μια χούφτα δολάρια».

Το 2007 ο Ένιο Μορικόνε τιμήθηκε με Όσκαρ για τη συνολική του προσφορά στον κινηματογράφο. Φεύγοντας, άφησε μια τεράστια κληρονομιά που εμπνέει συνθέτες και να συγκινεί ακροατές σε όλο τον κόσμο.

Αναφορικά με τη μουσική για τον κινηματογράφο, παρατηρούμε ότι ο συνθέτης υπακούει στον σκηνοθέτη. Στην ταινία, η μουσική έχει λειτουργική σχέση με την εικόνα και ανταποκρίνεται στη σύλληψη και το σύμπαν του σκηνοθέτη.

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *