1) ΑΡΒΙΝΤΑΣ ΣΑΜΠΟΝΙΣ (Σοβιετική Ένωση / Λιθουανία)
Αναμφίβολα, ο καλύτερος Ευρωπαίος μπασκετμπολίστας όλων των εποχών. Κυρίαρχος σέντερ και ταυτόχρονα πασέρ και σουτέρ με το ύψος του να ξεπερνά τα 221 εκατοστά! Στην Ευρώπη κυριαρχούσε ακόμα και τραυματίας. Τα μετάλλια με τη Σοβιετική Ένωση και τη Λιθουανία είναι αναρίθμητα… Βέβαια, κάποιοι τραυματισμοί και η καθυστέρηση της μετακίνησης του στο ΝΒΑ λόγω πολιτικών καταστάσεων ήταν οι παράγοντες εξαιτίας των οποίων δεν κυριάρχησε και σε αμερικανικό έδαφος. Ωστόσο, η απόδοση του ήταν εκπληκτική τηρουμένων των αναλογιών, δηλαδή, των τραυματισμών και της μυθικής αξίας των αντιπάλων…
2) ΝΤΙΡΚ ΝΟΒΙΤΣΚΙ (Γερμανία)
Μυθικός σούτινγκ φόργουορντ της εποχής του γράφοντος. Για πολλά χρόνια ήταν στην ουσία η προσωποποίηση της Εθνικής Γερμανίας και των Ντάλας Μάβερικς. Όταν το Ντάλας ενισχύθηκε, ο σπουδαίος Γερμανός αναδείχθηκε Πρωταθλητής ΝΒΑ όντας MVP των τελικών (2011). Στο παρελθόν είχε οδηγήσει τη Γερμανία σε κατάκτηση μεταλλίων με συμπαίκτες επίπεδου Α2 Ελλάδος.
3) ΠΑΟΥ ΓΚΑΣΟΛ (Ισπανία)
Σπουδαίος πάουερ φόργουορντ της σύγχρονης εποχής. Ιδιόρρυθμος και ασταθής για κάποια χρόνια στο ΝΒΑ, αλλά διαρκώς βελτιούμενος όσο αφορά την μαχητικότητα στη ρακέτα σε αγώνας υψηλού επιπέδου. Πρωταθλητής ΝΒΑ ως βασικός (2009, 2010), Πρωταθλητής κόσμου (2006, δεν αγωνίστηκε στον τελικό με την Ελλάδα, γιατί είχε τραυματιστεί) και Πρωταθλητής Ευρώπης (2009, 2011, 2015). Μάλιστα, το 2015 στο Ευρωμπάσκετ της Γαλλίας απέκλεισε στην ουσία μόνος του τη γηπεδούχο ομάδα στον ημιτελικό, ενώ ο γράφων έτρωγε μπλακ φόρεστ…
4) ΤΟΝΙ ΚΟΥΚΟΤΣ (Γιουγκοσλαβία / Κροατία)
Ιδιόρρυθμος και νευρικός για πολλά χρόνια, αλλά γκαρντ – φόργουορντ 2,11 μ. δεν βρίσκεις με ευκολία ακόμα και σήμερα. Υπό τoν Φιλ Τζάκσον στο ΝΒΑ ηρέμησε αρκετά και ως 6ος παίκτης κατέκτησε με το πανίσχυρο Σικάγο της εποχής τρία συνεχόμενα Πρωταθλήματα στο ΝΒΑ (1996, 1997, 1998) βοηθώντας περισσότερο στο σκοράρισα παρά στη δημιουργία. Νωρίτερα, είχε κατακτήσει τρία Κύπελλα Πρωταθλητριών με τη Γιουγκοπλάστιγκα όντας ο καλύτερος παίκτης της ομάδας και αγωνιζόμενος αποκλειστικά ως γκαρντ… Τα μετάλλια του με Γιουγκοσλαβία και Κροατία είναι αρκετά!
5) ΝΤΡΑΖΕΝ ΠΕΤΡΟΒΙΤΣ (Γιουγκοσλαβία / Κροατία)
Μυθικός combo guard για, περίπου, δέκα χρόνια. Την πορεία του ανέκοψε ο άδικος θάνατος του το 1993. Πρωταθλητής Ευρώπης με την Τσιμπόνα (1985, 1986) και Πρωταθλητής Ευρώπης (1989) και κόσμου (1990) με τη Γιουγκοσλαβία. Η μετακίνηση του στη Ρεάλ Μαδρίτης έγινε με ποσό μεταγραφής ακριβού ποδοσφαιριστή. Αργότερα, βρέθηκε στο ΝΒΑ στο οποίο φαινόταν ότι θα αποτύχει μέχρι να υπογράψει στο Νιου Τζέρσει φεύγοντας από το Πόρτλαντ. Τελικά, έμεινε στην Ιστορία ως ο πρώτος Ευρωπαίος ο οποίος υπήρξε πρωταγωνιστής στο κορυφαίο Πρωτάθλημα!
6) ΝΙΚΟΣ ΓΚΑΛΗΣ (Ελλάδα)
Η ικανότητα στο σκοράρισμα και τα πολλά τρόπαια του Νίκου Γκάλη δεν χρήζουν περαιτέρω σχολιασμού. Αυτό το οποίο πρέπει να τονισθεί είναι η προσφορά του στην ανάπτυξη του μπάσκετ στη χώρα μας. Η πλήρης αλήθεια είναι ότι γινόταν προσπάθεια να αναπτυχθεί το ελληνικό μπάσκετ, ήδη, από τη δεκαετία του 1970, αλλά είναι, επίσης, δεδομένο ότι ο Έλληνας ασχολείται με ένα άθλημα, όταν η ομάδα του κερδίζει. Συνεπώς, ο Γκάλης αποτέλεσε θεμέλιο λίθο της καλαθοσφαίρισης στην Ελλάδα. Κατά μια άποψη έπρεπε να αγωνιστεί στο ΝΒΑ, ώστε να συγκριθεί ευθέως με τα ” ιερά τέρατα ” του παγκόσμιου αθλητισμού.
7) Βάλντις Βάλτερς (Σοβιετική Ένωση / Λετονία)
Κατά την άποψη του γράφοντος – η οποία έχει κατατεθεί σε γραπτό κείμενο – ο Βάλντις Βάλτερς, ο ” ψυχρός Λετονός ” κατά τον Φίλιππο Συρίγο αποτέλεσε τον πρώτο σύγχρονο combo guard. Δεν είναι τυχαίο ότι σε μια εποχή κατά την οποία ο περιφερειακός παίκτης έπρεπε να οργανώσει το παιχνίδι, αυτός σκόραρε ως παίκτης της Ρίγα 69 πόντους εναντίον της Δυναμό Μόσχας σε ματς του Πρωταθλήματος Σοβιετικής Ένωσης. Ολοκλήρωσε την καριέρα του έχοντας αναδειχθεί Πρωταθλητής Ευρώπης (1981, 1985) και Πρωταθλητής Κόσμου (1982). Μάλιστα στο Ευρωμπάσκετ του 1981 ήταν MVP.
8) Βλάντε Ντίβατς (Γιουγκοσλαβία / Νέα Γουγκοσλαβική Ομοσπονδία)
Όχι πολύ συμπαθής στον γράφοντα ο Σέρβος σέντερ, αλλά όταν ένας παίκτης είναι δυο φορές Πρωταθλητής κόσμου (1990, 2002) και τρεις φορές Πρωταθλητής Ευρώπης (1989,1991,1995, ) πρέπει να είναι στη λίστα μας. Πονηρός παίκτης, καλός ριμπάουντερ και πασέρ, κατάφερε να κάνει καλή καριέρα στο ΝΒΑ σε μια εποχή κατά την έπρεπε να αντιμετωπίσει παίκτες, όπως ο Σακίλ ο’ Νιλ. Ήταν μια πιο δυνατή εκδοχή του Βούισιτς.
9) Ντέτλεφ Σρεμφ (Δυτική Γερμανία / Γερμανία)
Εάν δεν υπήρχε ο Νοβίτσκι, ο Ο Ντέτλεφ Σρεμφ θα ήταν με διαφορά ο καλύτερος Γερμανός μπασκετμπολίστας όλων των εποχών. Ο σπουδαίος φόργουορντ με την απόλυτη ισορροπία στο παιχνίδι του δεν αναδείχθηκε τυχαία δυο φορές καλύτερος 6ος παίκτης στο ΝΒΑ. Για τον πολύ κόσμο είναι συνυφασμένος με το Σιατλ, αλλά ήταν βασικός σε όλες τις ομάδες του ΝΒΑ με τις οποίες αγωνίστηκε και η απόδοση του ήταν εξαιρετική για σχεδόν δυο δεκαετίες. Πριν το ΝΒΑ, είχε παίξει και στο NCAA με το κολέγιο της Ουάσινγκτον.
10) ΡΙΜΑΣ ΚΟΥΡΤΙΝΑΙΤΙΣ (Σοβιετική Ένωση / Λιθουανία)
Δεν είναι επιτυχημένος ως προπονητής, αλλά, ευτυχώς, για τον ίδιο υπήρξε τεράστιος παίκτης. Ο Αμερικανός δημοσιογράφος ο οποίος περιέγραφε τον ημιτελικό αγώνα της Ολυμπιάδος της Σεούλ μεταξύ της Σοβιετικής Ένωσης και των ΗΠΑ ανέφερε για τον Κουρτινάιτις ” The best shooter I have ever seen”. Υπήρξε ένας πραγματικός συλλέκτης μεταλλίων τόσο με τη Σοβιετική Ένωση όσο και με τη Λιθουανία. Ωστόσο, κυρίαρχος υπήρξε ως Σοβιετικός, αφού αναδείχθηκε χρυσός Ολυμπιονίκης (1988) και Πρωταθλητής Ευρώπης (1985).