Home >> Sports >> Για τρεις νύχτες αθανασίας

Για τρεις νύχτες αθανασίας

Γιατί τίποτε άλλο δεν κάνω, λέει στην απολογία του ο Σωκράτης, από το να πηγαινοέρχομαι για να πείσω εσάς, νέους και γέρους, να μην φροντίζετε περισσότερο το σώμα και την περιουσία σας απ’ ότι πρέπει να φροντίζετε τη ψυχή σας, έτσι ώστε να γίνει άριστη. Αυτό που σας λέω είναι ότι η αρετή δεν προέρχεται από τα πλούτη αλλά τα πλούτη από την αρετή, καθώς και όλα τα άλλα ανθρώπινα αγαθά τόσο στον ιδιωτικό όσο και στο δημόσιο βίο. Καθώς νοιάζονται περισσότερο για το σώμα τους και για τα εξωτερικά αγαθά τους παρά για τη ψυχή τους, οι Αθηναίοι αποδεικνύουν ότι δεν έχουν αυτογνωσία και ότι δεν νοιάζονται να γίνουν καλύτεροι μια που μόνο μέσα από την παρουσία της αρετής της ψυχής γίνεται κανείς καλύτερος.

Ήταν μια ανοιξιάτικη βραδιά του 2024. Ο Ολυμπιακός αντιμετώπιζε τη Μπαρτσελόνα για τα πλέι οφς της Ευρωλίγκας. Παρά τη συνηθισμένη ώρα έναρξης, ο αγώνας ξεκίνησε νωρίτερα. Αιτία; Ο ημιτελικός της ποδοσφαιρικής ομάδας στο Κόνφερενς Λιγκ, στο Μπέρμιγχαμ, με αντίπαλο την Άστον Βίλα. Μεγάλη Πέμπτη. Θρησκευτικώς και αθλητικώς. Κυριολεκτικά, τρέχοντας, στο δρόμο από το ΣΕΦ έως το σπίτι για να προλάβω τη σέντρα. Εκεί, ο τηλεοπτικός δέκτης έκανε τα δικά του παιχνίδια. Κάποιο βραχυκύκλωμα στο καλώδιο μεταξύ κεραίας και αποκωδικοποιητή έφερνε το σήμα με διακοπές και παγώματα στο ζωντανό πρόγραμμα. Φανταστείτε, τη διπλή αγωνία. Να εξελίσσεται η δράση και να πρέπει να είσαι σε επιφυλακή για να κουνήσεις και να επαναφέρεις την εικόνα στην οθόνη. Όλος ο αγώνας σε όρθια στάση!

Θυμάμαι, όταν προκριθήκαμε στον εκτός έδρας αγώνα με τη Φενέρ, ο Χρήστος, ο από πάνω μου (!) στο γήπεδο, μόλις πήγα να καθίσω, με έπιασε από τον ώμο και μου είπε: ” Κακώς περάσαμε! Γιατί τώρα, αρχίσαμε να το πιστεύουμε ότι μπορούμε να το πάρουμε!”.

Μέχρι αυτή τη στιγμή, όπου εξαιτίας της ανάγκης του γραψίματος, έπρεπε να το δω, απέφευγα να παρακολουθήσω σε επανάληψη τους δύο ημιτελικούς με τη Βίλα και τον τελικό με τη Φιορεντίνα. Επεδίωκα να πάρουν μια μυθολογική θέση στο άλμπουμ των αναμνήσεών μου. Τα κοψίματα των Ρέτσου και Κάρμο στο ύψος της μεσαίας γραμμής. Τα όργια των Ποντένσε και Τσικίνιο. Η ψυχρότητα του Ελ Καμπί (πέντε γκολ στην Άστον Βίλα και το καρμικό στον τελικό) και η αυτοπεποίθησή του στα τελειώματα των φάσεων.

Αλλά, φευ! Όπως πάντα, η ζωή έχει το δικό της σεναριογράφο και υφαίνει με δικές τις κλωστές την ιστορία. Η σεζόν 2023/24 είχε ξεκινήσει με ανυπόφορη, γηπεδική, γκρίνια. Τόση που το προσωρινό κλείσιμο των γηπέδων μέχρι να τοποθετηθούν οι απαιτούμενες, βάσει νόμου, κάμερες υψηλής ευκρίνειας, για εμένα, ήταν ευεργεσία. Παρόλα αυτά, η διαστολή του χρόνου ήταν απέραντη. Η εβδομάδα που μεσολάβησε μεταξύ των δύο ημιτελικών και το άγχος που μεγάλωνε όσο πλησίαζε η ημέρα για τον επαναληπτικό είναι κάτι που δεν θα ξεχάσω. Έπειτα, η τεχνολογία, έφερε την αναπάντεχη εξέλιξη. Τα βασανιστικά, πολλά πολλά πολλά, δευτερόλεπτα μέχρι να επικυρωθεί το δεύτερο γκολ του Ελ Καμπί, και ο συντονισμένος θόρυβος όλων, χτυπώντας ότι βρισκόταν γύρω και δίπλα μας, για να ασκήσουμε πίεση και να ωθήσουμε το διαιτητή να δείξει τη σέντρα!

Ο Χοσέ Λουίς Μεντιλίμπαρ έφερε στον Ολυμπιακό το στοιχείο που του έλειπε για αρκετό καιρό. Βέβαια, δεν είναι εύκολο να το έχεις με τις πολλές και διαδοχικές αλλαγές προπονητών και ποδοσφαιριστών. Θάρρος, ψηλά οι γραμμές. Άμεσο ποδόσφαιρο. Απελευθέρωση από τη μιζέρια. Σωστή προπονητική καθοδήγηση. Οι προπονητές είναι αδύνατο να είναι γνώστες κάθε επιθετικού ή αμυντικού σχεδιασμού και διάταξης, σε βαθμό να μπορούν να το διδάξουν κιόλας. Ο Βάσκος προπονητής, παρουσιάζει συγκεκριμένα προτερήματα, μειονεκτήματα και αρετές. Εδώ, δεν έχει σημασία το στιλ αλλά το πόσο καλά το υπηρετείς. Πίστη. Δάκρυα. Ποδοσφαιρικές αρχές και τύχη. Όλα, απαραίτητα συστατικά μιας αξέχαστης πορείας. Η στιγμή που ενώνονται οι γραμμές και από τη θάλασσα του Πειραιά, τη Νέα Φιλαδέλφεια και όπου γης, βγαίνει μια κραυγή σαν λυγμός που σε πνίγει, σε ανακουφίζει και σε καθηλώνει. Οι γενιές από το ποδηλατοδρόμιο, το Καραϊσκάκης, το νέο γήπεδο, άνθρωποι φτωχοί και κυνηγημένοι, ρεμπέτες και κοσμοπολίτες, ναυαγοί στη γη της απουσίας, γίνονται ένα. Ετούτο κατάφερε ο Μεντιλίμπαρ. Είναι λίγο;

Ειδικότερα, έχει κατηγορηθεί πως είναι ξεροκέφαλος. Γιατί; Επειδή, ζητάει η μπάλα να βρίσκεται μακριά από την περιοχή μας,προκειμένου να διεκδικήσουμε τις δεύτερες μπάλες και να επιτεθούμε, άμεσα, ψάχνοντας τον επιθετικό είτε με ατομικές ενέργειες είτε με σέντρες.

Ο Μεντιλίμπαρ, έχει τη συντριπτική υποστήριξη, αποθέωση και αναγνώριση των φιλάθλων και οπαδών του Ολυμπιακού. Το πώς προετοιμάζει ή αναλύει τα παιχνίδια, εστιάζοντας στον αντίπαλο, είναι κάτι που είναι ακατόρθωτο με την πληροφόρηση που έχουμε, να το ξέρουμε.

Κατά την περίοδο που το άτομο βρίσκεται σε δυσχερή θέση, είναι στην ανθρώπινη φύση το γεγονός ότι όταν κάτι δεν πάει καλά επιστρέφουμε σε όσα έχουμε μάθει και ενίοτε βάζουμε ένα πιο ισχυρό πλαίσιο σαν προστατευτική ασπίδα, θεωρώντας πως εντός αυτού, πετυχαίνοντας το βέλτιστο για την πραγμάτωση και ικανοποίηση του, θα λυθούν, με αυστηρότητα και προσήλωση, όλα τα κακώς κείμενα. Παρόμοια κατάσταση με το πρόσωπο που παρουσιάζουν οι ερυθρόλευκοι από τον Ιανουάριο του 2026 μέχρι και σήμερα. Με μόλις επτά εντός έδρας γκολ.

Ο Μεντιλίμπαρ, καλώς έμεινε και πρέπει η διοίκηση να τον στηρίξει, πολλαπλώς. Δηλαδή, ενισχύοντας το στελεχιακό δυναμικό του συλλόγου με γνώστες του αντικειμένου και επιπλέον, ικανοποιώντας τις απαιτήσεις του προπονητή. Διότι, έχοντας εξασφαλίσει όλα αυτά, η κρίση προς εκείνον θα είναι δίκαιη, ασφαλής και σωστή. Με την προϋπόθεση ότι θα δοθεί ο κατάλληλος χρόνος ομαλής ένταξης όλων των γραναζιών της οργανωτικής και ποδοσφαιρικής μηχανής.

Το ποδόσφαιρο, ας μην το λησμονούμε, είναι κοινωνική εμπειρία, με ένταση, αναμονή, χαρά, τις αντιδράσεις και τις αναμνήσεις.

Η δουλειά μου είναι να κάνω τους ανθρώπους να πιστεύουν ότι μπορούν να πετύχουν περισσότερα απ’ότι νόμιζαν.

Άλεξ Φέργκιουσον. Από το βιβλίο του Leading.

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *