Στην προσπάθειά μας να παρακολουθήσουμε την πρόοδο του Παναθηναϊκού, θα ξεκινήσουμε από το ντέρμπι των αιωνίων. Οι πράσινοι ήταν ανεξήγητα κακοί, δηλοί, χωρίς συγκέντρωση. Με έναν Ολυμπιακό ο οποίος δεν ήταν καθηλωτικός αλλά κατάφερε να τον βγάλει εκτός παιχνιδιού αρκετά εύκολα. Ο Παναθηναϊκός ήταν λες και δεν μπήκε ποτέ στον αγώνα. Όμως, με τον καινούργιο προπονητή, φαίνεται πως έχει μπει το νερό στο αυλάκι.
Την περασμένη Κυριακή, στην αναμέτρηση με την ΑΕΚ, οι γηπεδούχοι έκαναν στην πρωταθλήτρια όσα είχε κάνει αυτή πριν τέσσερα χρόνια με τον Αλμέιδα. Δηλαδή, με κύριο άξονα την πίεση ψηλά. Κάτι παρόμοιο έπραξε και ο Ολυμπιακός στο Καραϊσκάκης. Με πίεση στους αμυντικούς, έκλεβε τη μπάλα σε επικίνδυνους χώρους. Μετά τον τραυματισμό του Ουναχί, τη μεγάλη διαφορά στον φετινό Παναθηναϊκό την κάνει ο Ντέσερς διότι έχει ένα χαρακτηριστικό που δεν θυμάμαι να είχε κανένας επιθετικός της ομάδας. Το εύκολο και απλό γκολ, την απαλλαγή. Όχι τύπου Μπλάνκο,τύπου Ιντζάγκι στο όριο του οφσάιντ. Πιο κοντά σε στυλ Μήτρογλου. Ίσως, και Αλεξανδρή. Σε άλλες εποχές βέβαια, με πιο χαλαρές άμυνες. Ο Ντέσερς μπορεί να βάλει γκολ και κατά μέτωπον. Έχει την πνευματική οξύτητα τύπου Κοβάσεβιτς, για να κινηθεί καλά στο χώρο και στα λίγα μέτρα. Έχει άμεσο σουτ, αβίαστο. Είναι καθοριστικός και αυτό φαίνεται από το γεγονός ότι ο Νίκολιτς, εκείνον φοβήθηκε περισσότερο και εκείνος προσπάθησε να εξαφανίσει. Όμως, ο Τετέη και ο Λιβάι Γκαρσία επωφελήθηκαν από το “ξύλο” που έφαγε ο Νιγηριανός και έτσι απελευθερώθηκαν. Έχοντας μπροστά τους έναν παίκτη με εύκολο γκολ, ο οποίος δεν δημιουργεί μόνος του αλλά μπορεί να κινηθεί στα λίγα μέτρα και από το πουθενά να σκοράρει. Από την άλλη, οι δύο προαναφερθέντες, δεν είναι ποδοσφαιριστές με ευχέρεια στην τελική προσπάθεια, μπορεί βέβαια, να πετύχουν πολλά γκολ σε ένα ματς ή σε ένα μήνα 7-8 γκολ για παράδειγμα, όμως, δεν έχουν συχνότητα. Παρενθετικά, έχουμε δει τον Παναθηναϊκό του Σισέ. Ο Γάλλος, έβγαζε φάσεις από το πουθενά. Το τρομακτικό του πλεονέκτημα ήταν ότι μπορούσε να βάλει γκολ κάτω από πίεση, υπό προϋποθέσεις τριβής με τον αντίπαλο. Δεν είχε ανάγκη την απαλλαγή για να σκοράρει. Με τον αμυντικό κολλημένο πάνω και δίπλα του, δεν φοβόταν. Μπορούσε να βάλει γκολ. Ο Μπεργκ ήταν για την εποχή του σύγχρονος επιθετικός. Έβγαζε φάσεις από το πουθενά. Ορμούσε πρώτος στη μπάλα, είχε μοναδική επιτάχυνση. Ίσως, μάλιστα, οι ενέργειές τους να στοίχιζαν, τελικά σε αντοχή και συγκέντρωση μπροστά στο στόχο. Παρακολουθώντας τον αγώνα με την ΑΕΚ, κατάλαβα ότι ο Νίστρουπ έχει δώσει οδηγία στους μεσοεπιθετικούς, όταν μπαίνουν στην περιοχή ή όταν είναι σε φάσεις για γκολ να προσπαθούν μόνοι τους να τελειώνουν τις φάσεις. Χωρίς τίκι τάκα μέσα στην περιοχή ούτε το γκολ της μιας επαφής επί εποχής Γιοβάνοβιτς. Εδώ, το δόγμα είναι ότι μόλις πλησιάσουν και εφόσον έχουν αυτοπεποίθηση, να κάνουν τελική ενέργεια χωρίς πολλές σκέψεις. Έχουν το ελεύθερο για ατομικές προσπάθειες.
Είναι, κάπως, προβληματικό για τον Παναθηναϊκό ότι σε δύο ντέρμπι στο ΟΑΚΑ, ενώ νικάει και όλα πηγαίνουν καλά, δύο ποδοσφαιριστές του παίρνουν αψυχολόγητα, κόκκινες κάρτες. Ο Ντέσερς στο ματς με τον ΠΑΟΚ και ο Κάνγκουα με την ΑΕΚ. Ο Κάνγκουα έχει το εξής σπουδαίο. Άλλοτε, μιλούσαμε για χαφ box to box. Ο συγκεκριμένος είναι καλός στον ενδιάμεσο χώρο μεταξύ των δύο περιοχών. Είναι πολύ γρήγορος στο να υποδέχεται τη μπάλα και κάνοντας μια παρομοίωση με το μπάσκετ, είναι γρήγορος στο να παίρνει τα πρώτα ριμπάουντ. Βγαίνει πρώτος στη μπάλα και στις δύο περιοχές. Κερδίζει τις χαμένες μπαλιές. Στην άμυνα εξασφαλίζει μια ομαλή μετάβαση, αμυντικό ριμπάουντ, αποφεύγοντας λάθη, στη δε επίθεση, όταν ο αντίπαλος διώχνει τη μπάλα, εξασφαλίζει ότι δεν θα γίνει αντεπίθεση, την ανακτά ταχύτατα, και αυξάνει τις πιθανότητες για γκολ. Σε βάθος χρόνου θα φανεί η απουσία του Ουναχί γιατί είναι ένας παίκτης αναντικατάστατος γιατί χρειάζονται ποιοτικές μεσοεπιθετικές λύσεις και βάθος, διότι μην ξεχνάμε ότι ο Γκαρσία είναι επιρρεπής στους τραυματισμούς.
Να σταθούμε και στον Σαλάχ Εντίν. Τι παικταράς που είναι! Απαράμιλλη τεχνική κατάρτιση! Για αριστερό μπακ, είναι οριακά μάγος στην ντρίμπλα, στο ένας εναντίον ενός, στο πώς γυρίζει τη μπάλα! Με έχει εκπλήξει θετικά με τις επιθετικές του αρετές για το ελληνικό ποδόσφαιρο. Θα τον κρίνουμε και στο αμυντικό κομμάτι όταν έρθει η ώρα.
Σχετικά με την ΑΕΚ, αξίζει να σταθούμε στον Πήλιο ο οποίος έχει φανταστική εξέλιξη. Είναι εξίσου καλός και στα ευρωπαϊκά παιχνίδια και στα του ελληνικού πρωταθλήματος. Με καλές προωθήσεις, με κινήσεις στην πλάτη της άμυνας, με καλά τελειώματα για μπακ. Ο Πήλιος με τις ενέργειές του, θα μπορούσε να έχει 6-7 γκολ το χρόνο που είναι εξαιρετικός αριθμός για πλάγιο μπακ. Η ΑΕΚ, εάν ήταν πιο συγκεντρωμένη θα μπορούσε να απειλήσει περισσότερο. Την πάτησε, αφού, κλείστηκαν καλά ο Βάργκα με τον Γιόβιτς. Η πρωταθλήτρια χρειάζεται υπομονή. Οι Μάγερ και Μαρίν είναι καλοί παίκτες.