Ο Λευτέρης Σούμποτιτς, ο γεννημένος στις 15 Αυγούστου 1956 στο Χέρτσεγκ Νόβι του Μαυροβουνίου, έπαιζε ποδόσφαιρο και η επαφή του με το μπάσκετ ήταν, εντελώς, επιδερμική. Όταν, όμως, ξεκίνησε να ψηλώνει, ο προπονητής της τοπικής ομάδας, ο Ράτο Όγκουρλιτς τον προέτρεψε να ασχοληθεί με το άθλημα που η Γιουγκοσλαβία είχε, μόλις, ανακηρυχθεί Παγκόσμια Πρωταθλήτρια.
Αλματώδης πρόοδος
Το καλοκαίρι του 1970 ο Σούμποτιτς έπιασε στα χέρια του την πορτοκαλί μπάλα υπό την επίβλεψη του Όγκουρλιτς, ξεκινώντας τη διαδρομή που του χάρισε μια μεγάλη καριέρα, ακόμα και αν τα πρώτα δείγματα κάθε άλλο παρά θετικά ήταν. Η πρόοδος του ήταν αλματώδης και φτάνοντας στην ηλικία των 19 είχε μπει στο στόχαστρο ομάδων της πρώτης κατηγορίας. Οι δύο επικρατέστερες ήταν ο Ερυθρός Αστέρας και η Ολύμπια Λιουμπλιάνα και τελικά ο “Πίξι” (παρατσούκλι που του Κρέζιμιρ Τσόσιτς λέγοντας του πως μοιάζει με τον ήρωα ποντικό δημοφιλούς καρτούν) επέλεξε να φορέσει τη φανέλα των Σλοβένων.
Το Βασικό τριάρι του Άρη
Το καλοκαίρι του 1986 ο δρόμος του Λευτέρη Σούμποτιτς διασταυρώνεται με αυτόν του Άρη που αναζητούσε έναν αξιόπιστο σουτέρ. Η ΕΟΚ αποδέχθηκε την εκδοχή της ελληνικής καταγωγής της μητέρας του Σλόμπονταν και επέτρεψε την συμμετοχή του στο πρωτάθλημα ως Έλληνας αλλά η FIBA δεν ήταν τόσο διαλλακτική και με το ακλόνητο επιχείρημα των 33 διεθνών εμφανίσεων του “Πίξι” με τη Γιουγκοσλαβία, διεμήνυσε πως στις ευρωπαϊκές διοργανώσεις θα αγωνιζόταν ως ξένος. Ο Σούμποτιτς πήρε την κίτρινη φανέλα με το νούμερο 7 σπίτι του και ο Άρης βρήκε το βασικό του τριάρι που θα άνοιγε τις αντίπαλες άμυνες, προσθέτοντας άλλη μια επιθετική απειλή στο μπλοκάκι του αείμνηστου Γιάννη Ιωαννίδη.
Ο άθλος μέσα στην Τουρκία
Μετά την απόσυρσή του από την ενεργό δράση, ο Λευτέρης Σούμποτιτς παρέμεινε στο χώρο του μπάσκετ και ασχολήθηκε με την προπονητή. Ήταν 3 Απριλίου του 1997 όταν ο Άρης πέτυχε έναν πρωτόγνωρο άθλο για τα δεδομένα του ευρωπαϊκού μπάσκετ. Στον διπλό τελικό του Κυπέλλου Κόρατς, οι “κίτρινοι” του Λευτέρη Σούμποτιτς πέτυχαν τη μεγάλη ανατροπή καλύπτοντας τη διαφορά του -11 από τον αγώνα στο Αλεξάνδρειο και πήραν τη μεγάλη νίκη με σκορ 88-70 μέσα στην Προύσα της Τουρκίας. Οι Λιαδέλης, Μπόνι, Ορτίθ, Σάκλεφορντ και οι υπόλοιποι παίκτες του Άρη έστησαν πάρτι μπροστά σε πέντε χιλιάδες Τούρκους οι οποίοι δεν άντεξαν με αποτέλεσμα να δημιουργηθούν επεισόδια και τους διαιτητές να εκκενώνουν το γήπεδο προκειμένου να ολοκληρωθεί ο θρίαμβος.
Πρωταθλητής με τον Παναθηναϊκό
Κορυφαίες στιγμές για τον “Πίξι” αποτελούν τα δύο σερί πρωταθλήματα που κατέκτησε με τον Παναθηναϊκό, το 1998 και το 1999. Ειδικότερα, το πρωτάθλημα του 1999 υπήρξε ένα από τα πιο σημαντικά στην ιστορία της ομάδας. Ο Παναθηναϊκός αντιμετώπισε τον Ολυμπιακό στους τελικούς με μειονέκτημα έδρας. Παρόλα αυτά, το σύνολο του Σούμποτιτς έκανε το περίφημο “break” στο Στάδιο Ειρήνης και Φιλίας στον πέμπτο και καθοριστικό τελικό (νίκη με σκορ 62-53), κατακτώντας τον τίτλο μέσα στην έδρα του “αιωνίου” αντιπάλου. Παρά το απόλυτο “2 στα 2” στις εγχώριες διοργανώσεις πρωταθλήματος, ο “Πίξι” αποχώρησε από τον πράσινο πάγκο το καλοκαίρι του 1999, για να τον διαδεχθεί στη συνέχεια ο Ζέλικο Ομπράντοβιτς.
Κυπελλούχος με τον Ολυμπιακό
Στις 17 Ιανουαρίου του 2002 ο Λευτέρης Σούμποτιτς ανέλαβε την τεχνική ηγεσία του Ολυμπιακού μετά την παραίτηση του Ηλία Ζούρου. Ο “Πίξι” οδήγησε τους Πειραιώτες στην κατάκτηση του Κυπέλλου εκείνης της χρονιάς. Οι “ερυθρόλευκοι” στον ημιτελικό νίκησαν τον Παναθηναϊκό με σκορ 83-75, ενώ στον τελικό κατέκτησαν το τρόπαιο κερδίζοντας το Μαρούσι με σκορ 74-66 στο Στάδιο Ειρήνης και Φιλίας, με μεγάλο πρωταγωνιστή τον αείμνηστο Αλφόνσο Φορντ, ο οποίος σημείωσε 24 πόντους και αναδείχθηκε MVP του τελικού.
Τίτλο και στον Λίβανο
Ο Λευτέρης Σούμποτιτς έχει κατακτήσει τίτλους με την Αλ Ριγιάντι στο Λίβανο, έχει επίσης εργαστεί στην Εθνική Λιβάνου, την Τσιμπόνα, την Μπουντούτσνοστ, καθώς και στην Αφρικέν της Τυνησίας. Αξίζει να σημειωθεί ότι το 2021 ήταν τεχνικός διευθυντής των Εθνικών Ομάδων της Ακτής Ελεφαντοστού, όταν η εθνική ομάδα ανδρών κατέκτησε το ασημένιο μετάλλιο στο Αφρομπάσκετ 2021.
Τίτλοι-Διακρίσεις
Ως αθλητής
5 Πρωταθλήματα Ελλάδας, με τον Άρη: 1986-87, 1987-88, 1988-89, 1989-90, 1990-91
5 Κύπελλα Ελλάδας, με τον Άρη: 1987, 1988, 1989, 1990, 1992
Ως προπονητής
1 Κύπελλο Κόρατς, με τον Άρη: 1997
2 Πρωταθλήματα Ελλάδας, με τον Παναθηναϊκό: 1997-98, 1998-99
1 Κύπελλο Ελλάδας, με τον Ολυμπιακό: 2002
3 Πρωταθλήματα Λιβάνου, με την Αλ Ριγιάντι: 2013-14, 2014-15, 2015-16