Η πρώτη άλωση του 1204 από τους Φράγκους ήταν η αρχή του τέλους. Αρχές του 15ου αιώνα η αυτοκρατορία είχε συρρικνωθεί στην Προποντίδα. Ήταν σαν ένα φάντασμα που περπατούσε πίσω από το πτώμα του. Ο Κωνσταντίνος Παλαιολόγος είχε διατελέσει δεσπότης στο Μυστρά. Το 1449 έγινε ο πρώτος αυτοκράτορας που εστέφθη επί ελληνικού εδάφους. Ο Κωνσταντίνος…
Όλα καλά και όλα ωραία. Παρά τα όσα λέει ο στίχος, πάντα φαινόταν ότι εννοούσε τα αντίθετα. Λίγο πριν το μπασκετικό ραντεβού της σεζόν στο Κάουνας, ο τίτλος του τραγουδιού από το 1975, ίσως να σημαίνει και την άτυπη απαγόρευση των αναμνήσεων του πρόσφατου παρελθόντος. Ξεχάστε. Πρέπει να ξεχάσετε. Η ζωή προχωράει και μπαίνει σε…
Με πρόσταγμα σαν έτοιμο σπαθί. Πού καιρός για να απελευθερωθεί απ’το αγκάθι του δρόμου ο στοχασμός; Μέρες δίκοπες. Εκεί όπου τα πάντα άλλαξαν μεμιάς. Στην πέτρα της υπομονής με το λωτό και τον άγγελο για το πανάρχαιο δράμα. Βαρύς ρυθμός. Τρικύμισμα της θάλασσας. Όταν οι δύο βράχοι από τα σπλάχνα της ΕΠΟΝ, Χατζιδάκις, Θεοδωράκης συναντήθηκαν…
Μπερνάντο Σοάρες-Φερνάντο Πεσόα, το βιβλίο της Ανησυχίας από τις εκδόσεις Εξάντας, σελίδα 179. Οι καραβέλες σας κύριε δεν έκαναν ταξίδι πρωταρχικότερο από αυτό που επιτέλεσε η σκέψη μου μέσα στην πανωλεθρία αυτού του βιβλίου. Δεν πέρασαν ακρωτήριο ούτε είδαν ακτή πιο μακρινή όπου δεν φτάνει ούτε η τόλμη των τολμηρών ούτε η φαντασία αυτών που…
Από το Βιβλίο της Ανησυχίας του Μπερνάντο Σοάρες- Φερνάντο Πεσσόα και των εκδόσεων Εξάντας στη σελίδα 307, αντιγράφουμε: « Η τέχνη είναι ένα πρόσχημα για να μην ενεργείς ή να μη ζεις. Η τέχνη είναι η διανοητική έκφραση της συγκίνησης, διαφορετική από τη ζωή που είναι η βούληση της έκφρασης. Ό,τι δεν έχουμε ή δεν…
Τραγούδησε τα άγια των αγίων. Ήταν αχός ερμηνευτικών διθυράμβων. Έδωσε νόημα στη διαπίστωση πως ο ρομαντισμός αποτελεί το καταφύγιο της απελπισίας. Η αιώνια εφηβεία της φωνής. Το 1985 η Δήμητρα Γαλάνη καλεί τη Φλέρυ Νταντωνάκη να τραγουδήσουν μαζί σε μια συναυλία στη Ρωμαϊκή Αγορά. Το καλλιτεχνικό γεγονός παίρνει τεράστιες διαστάσεις κι ο κόσμος είναι τόσος…
Ένας πολιτισμός δεν γεννιέται από το τίποτα. Υπάρχει κάποια αναγκαιότητα για να αναπτυχθεί. Αυτή η αναγκαιότητα έγκειται στην ανάγκη κατασίγασης ανθρώπινων φόβων. Οι ανθρώπινοι φόβοι μπορεί να τοποθετηθούν, ακροθιγώς, σε τρεις μεγάλες κατηγορίες. Η πρώτη είναι οι φόβοι του ανθρώπου απέναντι σε άλλους ανθρώπους. Η δεύτερη είναι οι φόβοι απέναντι στο φυσικό περιβάλλον. Η τρίτη…
Οι ευχές που απευθύνουμε οι άνθρωποι είναι μια προσπάθεια να προσκαλέσουμε το καλό. Τις βαθύτερες ευχές τις καταλαβαίνεις από τον τόνο, τη χροιά της φωνής. Το ίδιο και το αγκάλιασμα. Και αυτό είναι μια ευχή. Το αγκάλιασμα έχει τις δικές του διαστάσεις και τη δική του θερμοκρασία. Το ταξίδι των Μάγων Έπρεπε να ’μαστε τρεις….
Μόνοι. Χωρίς εκείνον. Μόλις ο Μιχαήλ Άγγελος έμαθε ότι πέθανε ο Φραντσέσκο που ήταν κάτι παραπάνω από βοηθός του, έσπασε με το σφυρί το μάρμαρο που σμίλευε. Λίγο αργότερα, έγραψε ότι εκείνος ο θάνατος ήταν δώρο θεού παρότι για εκείνον ήταν βαρύ πλήγμα και αβάστακτος πόνος. Δώρο θεού γιατί ο Φραντσέσκο που τον κρατούσε ζωντανό…
«Εάν ο άνθρωπος θέλει να αναγνωρίζεται, πρέπει απλά να λέει ποιος είναι. Αν σιωπά ή ψεύδεται, πεθαίνει μόνος και το σύμπαν γύρω του βουλιάζει στη δυστυχία. Αν, αντιθέτως, μιλήσει τη γλώσσα της αλήθειας, χωρίς αμφιβολία και πάλι θα πεθάνει, αλλά αφού θα έχει βοηθήσει τους άλλους και τον εαυτό του να ζήσουν». Αλμπέρ Καμύ, “Παρεξήγηση”….
