Η Ελπίδα κι ο Φοίβος είναι δύο αδέλφια, δίδυμα, που, όπως όλοι μας, κάνουν λάθη, απογοητεύονται, φοβούνται και, μερικές φορές, νιώθουν πως δεν τα καταφέρνουν. Μέχρι την στιγμή που ανακαλύπτουν έναν παράξενο καθρέφτη…
Κάθε φορά που διαλέγουν λόγια που τούς δίνουν θάρρος, που τούς βοηθούν να συνεχίσουν και να πιστέψουν στον εαυτό τους, ο καθρέφτης γεμίζει φως, εικόνες και μικρές μαγικές υπενθυμίσεις.
Ο ΚΑΘΡΕΦΤΗΣ είναι μια ιστορία για την δύναμη των θετικών λέξεων και της αισιόδοξης σκέψης. Μια ιστορία που ενθαρρύνει τα παιδιά να μιλούν στον εαυτό τους με καλοσύνη, να μην τα παρατούν και να βλέπουν τις δυσκολίες σαν ευκαιρίες.
Επρόκειτο για ένα βιβλίο που καταπιάνεται με το τι υπάρχει στο μυαλό και τον ψυχισμό των μικρών παιδιών και πώς τα ίδια τα παιδιά με θετικότητα οφείλουν να πραστατέψουν αυτά αλλά και τον εαυτό τους στην ολότητά του. Όλοι νιώθουμε ανασφάλεια αλλά, κυρίως, τα παιδιά, γιγαντώνουν αυτήν την συνθήκη στο μυαλό τους.
Έτσι, το βιβλίο έρχεται να μάς θυμίσει την πίστη που πρέπει να έχουμε στον εαυτό μας. Οφείλουμε να βλέπουμε τα πράγματα και τις καταστάσεις αισιόδοξα, να μάς μιλάμε θετικά και να μάς περιβάλλουμε με φροντίδα. Να προσπαθούμε ξανά και ξανά και να μαθαίνουμε απ’ τα λάθη μας, να μην το βάζουμε κάτω μέχρι να διορθωθούμε ή να βρούμε αυτό που μάς ταιριάζει! Αυτό που μάς αξίζει!
Κι όλα αυτά λαμβάνουν χώρα μέσα απ’ την μαγεία ενός καθρέπτη στον οποίο αντανακλά το είναι μας!
Πολλές φορές οι άνθρωποι μάς συγκρίνουν, μάς κρίνουν κι αυτό έχει αντίκτυπο στο πώς κοιτάμε κι αντιμετωπίζουμε εμείς οι ίδιοι τον εαυτό μας. Μάς αξίζει, όμως, να τον βλέπουμε μέσα απ’ τα σωστά φίλτρα και μέσα απ’ ανθρώπους που μάς αγαπούν πραγματικά και λένε κάθε αλήθεια που μάς χαρακτηρίζει, χωρίς ιδιοτέλεια. Όπως τα δυο αδέλφια. Γιατί μόνο έτσι προχωράμε και βελτιωνόμαστε ή πιστεύουμε περισσότερο στον εαυτό μας!
Και χρειαζόμαστε καθημερινές υπενθυμίσεις, διότι μέσα στην παράνοια της πραγματικότητας το λησμονούμε. Λησμονούμε να είμαστε ευγνώμονες γι’ αυτά που έχουμε αποκτήσει και γι’ αυτά που έχουμε κατορθώσει!
Αλλά μόνο έτσι καλλιεργείται ο αυτοσεβασμός που είναι, εξίσου, σημαντικός, αν όχι σημαντικότερος, απ’ τον σεβασμό. Μόνο έτσι καλλιεργείται το δικαίωμα στην διεκδίκηση. Έτσι αφρατεύει ο δρόμος για την συμπερίληψη. Έτσι γινόμαστε άνθρωποι χωρίς κόμπλεξ, άνθρωποι που δεν έχουμε ανάγκη να υποβαθμίσουμε τον άλλο ή να τού επιβληθούμε, για να νιώσουμε καλύτερα. Έτσι τα βρίσκουμε με τον εαυτό μας και δεν ψάχνουμε για ψεγάδια στους άλλους με σκοπό να αισθανθούμε ανώτεροι εμείς οι ίδιοι.
Και, επιπρόσθετα, τα λάθη και οι αποτυχίες υπάρχουν, για να μάς πεισμώνουν, ώστε να εξελισσόμαστε. Τα λάθη και οι αποτυχίες αποτελούν μια ευκαιρία, για να εντοπίσουμε κάτι τ’ οποίο μάς είχε διαφύγει.
Διότι η κάθε προσπάθεια είναι δίαυλος για εξέλιξη. Τίποτε δεν κατακτάται χωρίς κόπο και τίποτα δεν μαθαίνεται χωρίς λάθη. Οφείλουμε να δίνουμε χώρο σ’ αυτά όπως και χώρο στον εαυτό μας για πίστη σ’ αυτόν!
Ο εαυτός μας θέλει χάδια, δεν θέλει να τον μαλώνουμε. Δεν είμαστε τέλειοι και ούτε και θα γίνουμε ποτέ. Απλά, πρέπει να μην τα παρατάμε
Το να το κάνουμε, βέβαια, αυτό ενέχει την δυσκολία του και για τον λόγο τούτο πρέπει να μυήσουμε τον εαυτό από μικρή ηλικία, με την οικογένεια και το σχολείο να διαδραματίζουν σημαντικούς αρωγούς, στο project αυτό. Για ν’ αντιμετωπίσουμε τον εαυτό μας, τους άλλους και την κοινωνία φορτωμένοι με καλά “όπλα” κι εργαλεία.
Μα δεν είναι απαραίτητο, αν δεν το έχουμε κάνει από μικρή ηλικία, να μην το κάνουμε και ποτέ. Ακόμα και σε μεγάλη ηλικία δεν είναι αργά να ξεκινήσουμε τις προπονήσεις! Είναι δύσκολο αλλά όχι ακατόρθωτο!
Και, φυσικά, επειδή το βιβλίο είναι παιδικό, δεν σημαίνει ότι δεν απευθύνεται και σ’ ενήλικες. Τόσο λόγω της προαναφερθείσας σημείωσης/προτροπής όσο και λόγω του γεγονότος ότι το βιβλίο περιέχει έξτρα υλικό για γονείς κι εκπαιδευτικούς. (περισσότερα λόγια)
Επιπρόσθετα περιλαμβάνεται qr με έξτρα υλικό και δραστηριότητες για τους μικρούς φίλους! (περισσότερα λόγια)
Βιογραφικό για Μαρίνα και λίγα λόγια