Οι πάπιες στο βαρέλι Κάποτε, δύο πάπιες είχαν πέσει σε ένα βαρέλι με γάλα και κόντευαν να πνιγούν. Το ένα παπί που απογοητεύτηκε και σταμάτησε να χτυπάει τα πόδια του για να κρατηθεί στην επιφάνεια πνίγηκε. Ενώ το άλλο που δεν σταμάτησε, κατάφερε να κάνει το γάλα να πήξει. Να γίνει βούτυρο και κάθισε επάνω…
Μανδύας αξιοπρέπειας Η αλαζονεία σχετίζεται με τους ανθρώπους που δεν έχουν αυτογνωσία. Πίσω από τους επώνυμους φιλόσοφους υπάρχει η μυθολογία. Ο μύθος έχει κλεισμένη μέσα του, όλη την πείρα του παρελθόντος. Είναι πολλά τα παραδείγματα που παραπέμπουν στην αλαζονεία. Στην Αντιγόνη του Σοφοκλή, το διάταγμα του Κρέοντος ξεπερνά την ύβρη αφού όποιος θάψει το νεκρό…
Φινάλε; Κάποτε οι ψυχές μας φτερωμένες ζούσαν ανάμεσα στους θεούς λέει… Τρέφονταν, όπως οι θεοί από την άπειρη αγαλλίαση της παντοτινής θέασης της πραγματικότητας. Τώρα, έχουμε εξοριστεί από εκείνον τον τόπο και εκείνη την ανώτερη ζωή. Όμως, πότε πότε τη θυμόμαστε, όπως παραδείγματος χάριν, αντικρίζουμε την ομορφιά και ερωτευόμαστε. Επιπλέον, έχουμε τη δύναμη να ανακτήσουμε…
Χαμένη αυτοπεποίθηση Ο γνήσιος Έρως είναι δεσμοφύλαξ. Δεν ανέχεται ελευθερία. Είναι μια μοιρασμένη φυλακή σε κόσμο που περιορίστηκε, αιφνίδια, σε ένα μονάκριβο κορμί. Σε μια μορφή που συγκεντρώνει στα στενά της όρια όλο το χώρο της ζωής. Μελέτησα το σώμα σου. Το πρόσωπό σου. Σαν το σοφό που σκύβει και ερμηνεύει ιερόγλυφα και βρήκε το…
Απελπισία μπροστά στην ετοιμότητα Βρίσκουμε αυτή την παραβολή στο κατά Ματθαίο 25:1-13: «Τότε, η βασιλεία των ουρανών θα είναι όμοια με δέκα παρθένες, οι οποίες, αφού πήραν τα λυχνάρια τους, βγήκαν σε συνάντηση του νυμφίου. Όμως, απ’ αυτές πέντε ήσαν φρόνιμες, και πέντε μωρές. Οι οποίες μωρές, αφού πήραν τα λυχνάρια τους, δεν πήραν μαζί…
Βρέχει ουρανός και βρέχομαι μα εγώ σε εσένα έρχομαι Το ον υπάρχει μέσα από την εκδήλωση των δημιουργημάτων του. Δηλαδή, ο λόγος, η αναλογία, η ανάγκη. Η δεοντολογία κλιμάκων, μεγεθών. Ο νόμος της απροσδιοριστίας. Η γλώσσα της τέχνης είναι αλληγορική. Πίσω από μια ιστορία κρύβονται άλλα πράγματα πέραν των κυριολεξιών. Με την ελευθερία της βούλησης…
Μικρό ουράνιο τόξο Όλα άρχισαν κάπως έτσι στη βραδιά με το διπλό μεροκάματο! Περίπου είκοσι λεπτά πριν το τζάμπολ της αναμέτρησης Ολυμπιακός – Μακάμπι Τελ Αβίβ, συναντιόμαστε για τον καθιερωμένο χαιρετισμό με τον Νικόλα. Μεταξύ άλλων, η συζήτηση που προφανώς, περιλαμβάνει όλα τα θέματα σε συμπτυγμένη μορφή, φτάνει και στον αγώνα ο οποίος ακολουθεί στο…
Η ελλειπτική φύση της αναπλήρωσης Ο Αλμπέρ Καμύ γράφει για τον Μπέκετ και τα ποιήματά του: Ο Μπέκετ διαλύει τις αυταπάτες. Αυτό είναι κιόλας αρκετό για να ξεκινήσουμε. Αν υποτεθεί ότι υπάρχει κάτι μπροστά μας να διανύσουμε. Τουλάχιστον, να προσπεράσουμε τον παραλογισμό της καθημερινής ζωής. Δημιούργημα, εντελώς, δικό μας. Οι ήρωες του Μπέκετ, στιγματισμένοι από…
Ο θεατής και ο θεατρώνης Υπάρχει, πάντα, το κείμενο του συγγραφέα το οποίο, όπως έλεγε και ο Στανισλάβκι- ο πατέρας της υποκριτικής- θα μπορούσαμε να το διαβάσουμε. Γιατί, τότε, πηγαίνουμε στο θέατρο; Διότι, αυτό που μας ενδιαφέρει είναι η οπτική του σκηνοθέτη και των ηθοποιών. Πίσω και ανάμεσα από τις λέξεις. Η ρευστή ουσία πίσω…
Στενά περάσματα Ο Ολυμπιακός επέστρεψε στο Τσάμπιονς Λιγκ και το χθεσινό βράδυ, με αρκετή υγρασία, υποδέχθηκε την Πάφο. Η κυπριακή ομάδα αγωνίστηκε για πρώτη φορά στη διοργάνωση και όπως ήταν φυσιολογική, το τελικό αποτέλεσμα, εξαιτίας και του αριθμητικού μειονεκτήματος στο χορτάρι, πρέπει να την άφησε ικανοποιημένη ή, τουλάχιστον, ανακουφισμένη. Σημειώσεις και σχόλια κατά τη διάρκεια…
