Οι πάπιες στο βαρέλι
Κάποτε, δύο πάπιες είχαν πέσει σε ένα βαρέλι με γάλα και κόντευαν να πνιγούν. Το ένα παπί που απογοητεύτηκε και σταμάτησε να χτυπάει τα πόδια του για να κρατηθεί στην επιφάνεια πνίγηκε. Ενώ το άλλο που δεν σταμάτησε, κατάφερε να κάνει το γάλα να πήξει. Να γίνει βούτυρο και κάθισε επάνω μέχρι να βρεθεί κάποιος να το απελευθερώσει.
Σημειώσεις και σχόλια κατά τη διάρκεια ή μετά τον αγώνα στο Γεώργιος Καραϊσκάκης.
11/10/2026, 21:00, τελικό αποτέλεσμα: 1-0
Την περασμένη Κυριακή στο Φάληρο παρακολουθήσαμε ένα κλασικό ντέρμπι. Μετά από τρεις εβδομάδες απραξίας και με το θρίαμβο από την καταστροφή να απέχει τρεις βαθμούς, από το +8 στο -8, στο χορτάρι του Γεώργιος Καραϊσκάκης παίχτηκε ένα σκληρό παιχνίδι.
Ο Ολυμπιακός προσπάθησε να επιτεθεί κάθετα μεταφέροντας γρήγορα τη μπάλα μεταξύ των μέσων του προς την επίθεση ώστε να κινηθεί ο Μάριους στην πλάτη των Ντε Φράι και Φαν Ντόγκελεν. Ο Παναθηναϊκός, ειδικά, μετά το πρώτο μισάωρο αντιμετώπισε σοβαρό πρόβλημα στην ανάπτυξη από χαμηλά διότι οι ερυθρόλευκοι πίεσαν το πεδίο δράσης του Καμαρά και οι αποφάσεις που ελήφθησαν, σαν συνολική λειτουργία δεν ήταν ανάλογου επιπέδου μιας πρωτοπόρου ομάδας. Όλοι αναζητούσαν τον Τετέη. Ο επιθετικός των πράσινων είναι πολύ δύσκολο να αντιμετωπιστεί με προσωπικό μαρκάρισμα. Απαιτείται προσπάθεια όλων των αμυντικών και αντίληψη στην κάλυψη των χώρων για να μη φύγει με το τρέξιμό του. Μονάχα, ο Πιρόλα ήταν σε θέση να παίξει με δυναμισμό τον Έλληνα επιθετικό.
Ο Ολυμπιακός με την επιλογή του Ιμανόλ Αλγκουθίλ είχε, ταυτόχρονα, πλεονέκτημα και μειονέκτημα στη μεσαία γραμμή. Ειδικότερα, η διάταξη χωρίς εξτρέμ έφερνε πέντε παίκτες σε λίγα τετραγωνικά αλλά χωρίς επιθετικά μπακ, οι Πειραιώτες ασφυκτιούσαν στο παράξουν φάσεις, δεδομένου ότι οι πλάγιοι μπακ δεν έχουν την απαιτούμενη ποιότητα. Πάντως, οι Ζότα και Φορτούνης προσπάθησαν αρκετά. Παρά ταύτα, η πίεση στην πρώτη πάσα με τον Τσικίνιο εκφραστή, προκάλεσε ανασφάλεια στους φιλοξενούμενους οι οποίοι αναζήτησαν λύσεις εκτός του πλαισίου μέσα στο οποίο δουλεύουν τους τελευταίους μήνες.
Ο Γιάκομπ Νίστρουπ είχε διαπιστώσει και διαγνώσει το πρόβλημα των γηπεδούχων στο να φτιάχνουν καλές ευκαιρίες και να τις μετουσιώνουν σε γκολ. Κάπως έτσι, ο Φρόιλερ πολλές φορές ανέβαινε στη δεξιά πλευρά για να δώσει επιλογή πάσας, λειτουργώντας ως στήριγμα προκειμένου να υπάρξει πόλος προώθησης της μπάλας.
Διαπιστώσαμε ότι ο Ουναί δέχτηκε αυστηρή κριτική, η οποία, εμμέσως, του είχε σε προγενέστερο διάστημα αναθέσει δυνάμεις και χαρακτηριστικά σούπερ ήρωα και τώρα υπήρξε κενό αέρος με τη συνακόλουθη πτώση από τα σύννεφα… Όμως, ο Μαροκινός μέσος είχε σύνθετο ρόλο. Ξεκινούσε από αριστερά και έπρεπε να καλύπτει και το χώρο πίσω από τον Τετέη, αφού οι Λούζα και Καμαρά δεν είχαν μέτρα με τη μπάλα. Επιπλέον, ήταν ο μόνος ποδοσφαιριστής του Παναθηναϊκού που ντριμπλάροντας μπορούσε να περάσει τον παίκτη του και να δημιουργήσει πλεονέκτημα με αυτόν τον τρόπο. Με λίγα λόγια, αποσυμπίεζε τους συμπαίκτες του και, παράλληλα, συνέκλινε από τα αριστερά προς την περιοχή 14.
Μετά την αποβολή του Σάλιακα, ο Ολυμπιακός έμεινε πιο πίσω, ο Παναθηναϊκός κέρδισε μέτρα, γέμισε με ταλαντούχους και επιθετικούς παίκτες την ενδεκάδα αλλά έλειπε η βασική ιδέα διάσπασης, ενώ ο Ολυμπιακός με δύο τετράδες προσπάθησε να κρατήσει κοντά τις γραμμές του. Μάλιστα, σε δύο στιγμές, με τον Τσικίνιο και τον Ζέλσον Μαρτίνς, θα μπορούσε να μεγαλώσει το προβάδισμα, όμως, η βιασύνη από τη μία και η επιπολαιότητα από την άλλη δεν ήταν θετικοί οιωνοί.
Στα επιμέρους
Ο Ολυμπιακός νίκησε. Αποτελεί αντικείμενο προβληματισμού ότι έχει πετύχει πέντε γκολ σε έξι αγώνες για το πρωτάθλημα, συνεχίζοντας τις μέτριες επιδόσεις από τον Ιανουάριο του 2026. Οι γηπεδούχοι ήταν επιβλητικοί στις προσωπικές μονομαχίες και ως είθισται, τους μεγάλους αγώνες, μεταξύ ισοδύναμων ομάδων, τις κρίνουν οι στημένες φάσεις και οι κεντρικοί αμυντικοί! Οι πέντε χαφ που επέβαλαν καθεστώς ασφυξίας και το γεγονός ότι καμία ομάδα δεν πέρασε τη μονάδα στα xGoals, περιγράφουν το τι συνέβη στον αγωνιστικό χώρο.
Συμπέρασμα
Αντί του καθιερωμένου επιλόγου που έχει καθιερώσει η στήλη, σήμερα, θα κάνουμε μια μικρή αναφορά σε ένα σπουδαίο λογοτέχνη, γέννημα θρέμμα του Πειραιά και φίλαθλο του Ολυμπιακού. Ο Διονύσης Χαριτόπουλος εγκατέλειψε τα εγκόσμια στις 8/10/2026.
Ο Διονύσης Χαριτόπουλος περιγράφει τον Πειραιά στο βιβλίο του «Εκ Πειραιώς». Αναφέρει ότι η πόλη χτίστηκε γύρω από το λιμάνι, στο οποίο τα πρώτα χρόνια οι άνθρωποι ψάρευαν, κανονικά, με τα πόδια κρεμασμένα στη θάλασσα. Ο Πειραιάς είναι η μόνη πόλη στην Ελλάδα που δεν χτίστηκε σύμφωνα με το αθηναϊκό μοντέλο. Είναι το Μάντσεστερ και το Λίβερπουλ μαζί. Όχι το καθένα μόνο του. Γιατί εκτός από το λιμάνι (Λίβερπουλ) είχε και όλο το προλεταριάτο με τα μεγάλα εργοστάσια (Το Μάντσεστερ της ανατολής). Στον Πειραιά, οι Έλληνες είδαν για πρώτη φορά άνθρωπο μουτζουρωμένο. Να παλεύει με τα σίδερα. Ο Πειραιάς έχει τη διττή προσωπικότητα. Είναι ο συνδυασμός των δύο και γέννησε δύο συνήθειες-αγάπες που εξαπλώθηκαν, άμεσα, σε όλη τη χώρα. Τον Ολυμπιακό και το ρεμπέτικο. Αγκαλιάστηκαν απ’όλη την Ελλάδα και όπου υπήρχε φτωχός. Οι εργατουπόλεις, των βορείων συνοικιών, από τον Άγιο Διονύση και πέρα απαρτίζονταν από παραπήγματα. Τα Μανιάτικα ήταν η μοναδική φαβέλα, γκέτο. Τα σπίτια δεν ήταν σε μία σειρά. Μέσα στη μεγάλη φτώχεια, τα σπίτια έμοιαζαν με το τοπίο. Ήταν ντεκόρ στο έρημο αρχαίο λιμάνι, λες και προήλθαν από σεισμούς. Περιβάλλον δύσκολο και σκληρό. Με πρέζα και μαχαιρώματα. Για να ονειρευτείς κάτι, πρέπει να γνωρίζεις.
Η μοναξιά είναι ο ιδανικός τόπος. Εκείνος που σου επιτρέπει να ζεις μόνος με τον εαυτό σου. Η έξωθεν παρέμβαση κάτι σου διασαλεύει. Κάθε βιβλίο μου είναι ένας αποτυχημένος έρωτας. Το ταλέντο θέλει πίστη. Στο γήπεδο δεν χωράει το μέσο ή τα λεφτά. Εάν δεν κάνεις, σε πετάει έξω.