Home >> music

Μελαγχολικές διαπιστώσεις

Σήμερα, στην επέτειο των 95 χρόνων από τη γέννηση του Μάνου Χατζιδάκι, θα εστιάσουμε σε μια πτυχή της προσωπικότητας του λιγότερο γνωστή. Την ποιητική του γραφή. Εύλογα εκείνη έμεινε κρυμμένη διότι το άνοιγμα των φτερών του Νίκου Γκάτσου, η αυστηρότητα και η αρτιότητα του τελευταίου, έστρεψαν το νεαρό ΕΠΟΝίτη στο να κάνει για πρώτη φορά…

Διαβάστε περισσότερα

Ο Τρυγητής

Ο άγευστος Αύγουστος πέρασε, το συναυλιακό καλοκαίρι συνεχίζεται, η στήλη επανέρχεται στις επάλξεις μαζί με τη συγκομιδή των σταφυλιών. «Του Σετεμπριού και του Μαρτιού ίσα’ν’ τα μερονύχθια». Σε όλες τις μουσικές παραστάσεις, παρά τις κραυγές των μέσων ενημέρωσης για αντίθετες συμπεριφορές, τηρούνται αυστηρά και αδιάλειπτα όλα τα απαιτούμενα υγειονομικά πρωτόκολλα. Διαφέρουν μεν σχετικά με τη…

Διαβάστε περισσότερα

Ο Μίκης στο λευκό πανί

Περισσότερο γνωστή είναι η συμφωνική του μουσική όπως και η μελοποίηση ποιημάτων. Η ποίηση στο τραπέζι του καθενός, δίπλα στο ψωμί και το κρασί. Δημιουργίες για τον άγνωστο πολίτη, τον ευαίσθητο συνάνθρωπο. Αρχή με την ταινία Εύα το 1953, στο Παρίσι. Δούλεψε στα στούντιο Roma. Μετά ο Κώστας Γραβράς, η Ειρήνη Παπά. Όλα αυτά ανάμεσα…

Διαβάστε περισσότερα

Ο Αλωνάρης

Στις παροιμίες για τον Ιούλιο συνήθως ονοματίζεται ο Αλωνάρης, για παράδειγμα: που μοχτάει τον χειμώνα, χαίρεται τον Αλωνάρη ή Αλωνάρης αλωνίζει, στάρι το χωριό γεμίζει. Στη Λιλιπούπολη ένας από τους «δώδεκα μήνες αθλητές» είναι και «ο Ιούλιος ο χίπης με μπλουτζίν και χαϊμαλιά». Ο Ιούλιος του 2020 είναι ο μήνας όπου επιστρέφει η ζωή και…

Διαβάστε περισσότερα

Ελληνίδες Ράπερ με τρελά μουσικά μπερεκέτια

Οι γυναίκες Mc αποτελούν για χρόνια κάτι  ξένο και δυσεύρετο στην Ελληνική Ραπ σκηνή. Ωστόσο, την τελευταία δεκαετία η εγχώρια ραπ, δείχνει όλο και πιο φιλική σε ρίμες, θηλυκές. Η σκηνή κοφτή, είχε αρχίσει να κάνει και εμπορικά βήματα δειλά-δειλά από τέλη των 90s. Ο Ραπ ήχος στην Ελλάδα ήδη από τα νηπιακά του χρόνια…

Διαβάστε περισσότερα

“Τα χρόνια μου κοντά σου”

Από την απόρριψη του 1969 στη Λύρα του Πατσιφά μέχρι τη Μίνος, το ηχόχρωμα της φωνής, το υλικό ενός κοριτσιού από τη Θήβα. Ήταν τέτοιος ο ενθουσιασμός στη δισκογραφική εταιρία που δίστασαν να της το πουν εκείνη τη στιγμή και άφησαν 15 ημέρες να περάσουν. Το σημερινό σημείωμα είναι αφιερωμένο, με άκρως υποκειμενικά κριτήρια, στην…

Διαβάστε περισσότερα

Ο πλους και ο νους

Και τώρα τι γράφεις; Είναι αρκετά πυκνά τα πέντε χρόνια που προηγήθηκαν. Για το πώς στήθηκε, μεταλλάχθηκε, εμπλουτίστηκε, ενισχύθηκε και προχώρησε η συγκεκριμένη ιστοσελίδα, μπορείτε να το διαβάσετε σε κείμενα αντίστοιχης ημερομηνίας προηγούμενων ετών. Η στήλη σκέφτηκε πως με αφορμή τη σημερινή γενέθλιο ημέρα, πρέπει να κάνει μια καταγραφή των καθηκόντων ενός κειμενογράφου στην κατεύθυνση…

Διαβάστε περισσότερα

Ο θρίαμβος του τέλους

Με αφορμή την προσπάθεια φίμωσης του εορτασμού της εργατικής πρωτομαγιάς και την επέτειο του θανάτου του Βασίλη Δημητρίου, μετατοπίζουμε τη μαγνητική βελόνα, διότι η τέχνη δεν ξεχνιέται και οι αγώνες συνεχίζονται. Η μυρωδιά της εποχής οφείλει να είναι η ανθρωπίλα. Οι παράφρονες μεταβλητές του πλανήτη ας ξεχυθούν στις πεδιάδες σαν τα γουρούνια. Άλλωστε, χιλιάδες ανυπόφοροι…

Διαβάστε περισσότερα

Λιάκος Vs Εισβολέας

Νέο άλμπουμ για τον Εισβολέα η Λιάκο όπως μας συστήνεται, μία νέα αναδυόμενη σύστοιχη όψη του μουσικού του εαυτού. Ο Ηλίας Παπανικολός με το Λιάκος vs Εισβολέας, ανασυντάσσει το προφίλ του στην μουσική σκηνή και μας παρουσιάζει ένα διαφορετικό πρόσωπο. Τι σχέση έχει το ρεμπέτικο με την ραπ; Το ραπ έναντι της τραπ; Τα μουσικά όργανα…

Διαβάστε περισσότερα

Ο Μάρτης και η Σαρακοστή

Νηστεία και προσευχή μεν, μακριά από ευλογημένα ή όχι χέρια και διάφορα κουταλάκια δε. Τα θεάματα παραμένουν και η τέχνη είναι μια μικρή διέξοδος από τις σκέψεις για τους κουμπουροφόρους δήθεν εθνοφύλακες, αυτόκλητους συνοριοφύλακες και παραστρατικούς πολιτοφύλακες. Η πατρίδα που σε ξεμακραίνει από τη μέσα μοναξιά. Θέατρο   ΤΟ ΟΝΟΜΑ ΤΟΥ ΡΟΔΟΥ Πρόκειται για το…

Διαβάστε περισσότερα