Ο Κόσμος της πυραμίδας
Η αντίληψη ότι η κοινωνία είναι η βάση και η πολιτική βρίσκεται επάνω, ως διαχειρίστρια. Ενώ θα έπρεπε η πολιτική να είναι στην υπηρεσία της κοινωνίας. Είναι το ποιοτικό άλμα από την ατομικότητα στον κόσμο της κοινότητας σε αντίθεση με τη γραμμικότητα της ιστορίας.
Σημειώσεις και σχόλια κατά τη διάρκεια ή μετά τον αγώνα στο Γεώργιος Καραϊσκάκης.
8/11/2026, 21:00, τελικό αποτέλεσμα: 1-1
Ο Ολυμπιακός ξεκίνησε την αναμέτρηση με ανάποδο τρίγωνο στη μεσαία γραμμή. Ο Έσε ήταν η κορυφή, μπροστά από την άμυνα και ο Φρόιλερ με τον Τσικίνιο στα δεξιά και τα αριστερά. Όλα αυτά, σαν αρχική διάταξη, σε θέσεις αμυντικής τοποθέτησης.
O ΠΑΟΚ, έχοντας σαν οδηγό χρήσης την αναμέτρηση με την ΑΕΚ, για το Κύπελλο, στο γήπεδο της Τούμπας, αντιπαρέταξε το 4-4-2. Οι δύο επιθετικοί, οι Σερίφ και Μπάνζα, είχαν σαφή οδηγία να πιέζουν, ασφυκτικά, το κεντρικό αμυντικό δίδυμο των Ρέτσου και Πιρόλα. Κάτι σαν ατομικά μαρκαρίσματα.
Ο Αλέσιο Λίσι για να αντισταθμίσει το μειονέκτημα του ενός λιγότερου μέσου, αποφάσισε να τοποθετήσει τον Χρήστο Ζαφείρη στα αριστερά της μεσαίας γραμμής. Η κίνηση αυτή πέτυχε δύο προαπαιτούμενα. Ισορρόπησε το παιχνίδι για το δικέφαλο φέρνοντας, παράλληλα, κάλυψη και στις δύο πλευρές και απέκοψε την αμυντική και μεσαία γραμμή των γηπεδούχων από την επιθετική. Ο Ζαφείρης πραγματοποίησε τρία κλεψίματα, είχε 9/14 μονομαχίες και 3/4 ντρίμπλες. Ισόποση προσφορά σε όλους τους τομείς.
Ο Φρόιλερ διαπίστωσε το πρόβλημα της αργής και προβλέψιμης-νωχελικής ανάπτυξης και κατέβαινε ανάμεσα στα στόπερ προκειμένου να ξεκινούν από εκείνον οι επιθετικές ενέργειες και οι προωθήσεις της μπάλας.
Όπως πρώτοι δίδαξαν οι Άλεξ Φέργκιουσον και Αρσέν Βενγκέρ, είναι δυνατό, ο βασικός δημιουργός της ομάδας να αγωνίζεται στα πλάγια και να είναι το κέντρο της προσοχής και ο κινητήριος μοχλός. Ο υπέροχος Ζίβκοβιτς ήταν η πηγή της απειλής για τον ΠΑΟΚ. Η διάχυτη αίσθηση ότι μόλις έρθει σε επαφή με τη μπάλα, κάτι καλό θα ξεκινήσει ή θα εξελιχθεί. Καθοριστικός, οξυδερκής, παρακινητής και οργανωτής σαν μονάδα συσπείρωσης.
Το προβάδισμα του Ολυμπιακού προήλθε από την απόφαση του Ζότα να μην κάνει, κατευθείαν, γέμισμα μέσα στην περιοχή αλλά αντίθετα, να τρέξει, να πλαγιοκοπήσει και να γυρίσει τη μπάλα χαμηλά, στο δεύτερο δοκάρι. Εκεί, ο Γκονζάλες πετάχτηκε, σκόραρε και σε αντίθεση με τους Μάριους και Γιάρεμπτσουκ, φαίνεται πως είναι σε καλύτερη αγωνιστική κατάσταση, έτοιμος να βοηθήσει και συμμετοχικά στους αγώνες και όχι μονάχα στο πεδίο των εναέριων και επίγειων μαχών. Πάντως, είναι εμφανές και προφανές ότι οι ερυθρόλευκοι πάσχουν από έλλειψη ποιοτικών ποδοσφαιριστών σε νευραλγικούς χώρους και πεδία.
Επειδή λάθη όπως του Ορτέγκα συμβαίνουν και θα συμβούν και στο μέλλον, στεκόμαστε στα συνολικά σφάλματα που προήλθαν από την προσήλωση των επιθετικών του ΠΑΟΚ στη συντονισμένη και κατευθυνόμενη πίεση. Η οπισθοχώρηση του Φρόιλερ, όπως αναφέρθηκε και προηγουμένως, στέρησε από τον Ολυμπιακό επιθετικά μέτρα και την ήρεμη μετάβαση μέσω των μεταβιβάσεων προς την επίθεση. Ειδικά, στο δεύτερο ημίχρονο, παρακολουθήσαμε την εικόνα των πολλών προηγούμενων μηνών. Με τις αντεπιθέσεις να είναι το μοναδικό επιθετικό σχέδιο…
Στα επιμέρους
Μήπως, σιγά σιγά, αρχίζει να φεύγει η χρυσόσκονη της τύχης και των ευνοϊκών συγκυριών του Ιμανόλ Αλγκουαθίλ; Χωρίς να παραγνωρίζουμε και να παρακάμπτουμε την προσωπική του εργασία, τον κόπο, την προσπάθεια του να αλλάξει πράγματα, και παραμερίζοντας το ρόδινο διάστημα, να ανοίγει ο δρόμος ώστε να εμφανιστούν τα κακώς κείμενα του μεταγραφικού σχεδιασμού του περασμένου καλοκαιριού;
Συμπέρασμα
Με σέντρες και γιόμες, όπως, υποτιμητικά, είχε αναφερθεί τον Αύγουστο ή με κάτω τη μπάλα, με υψηλότερο ποσοστό ελέγχου, με λιγότερες μακρινές μπαλιές, η πραγματικότητα ως προς το θέαμα, επομένως, και την επιθετική παραγωγικότητα των Πειραιωτών, δεν αλλάζει και ενόψει της μεταγραφικής περιόδου του Ιανουαρίου, θα πρέπει να προβληματίσει. Εφόσον, το ποδοσφαιρικό σύνολο, παραμείνει εντός στόχων.