Το βιβλίο αυτό αποτελεί ένα σύνολο από μικρές και διασκεδαστικές χριστουγεννιάτικες ιστορίες, οι οποίες αφορούν την πρόληψη απ’ τους διαδικτυακούς κινδύνους που απειλούν σε μεγάλο βαθμό τα νεαρά παιδιά.
Έτσι, λοιπόν, μέσα από έξι απολαυστικούς χριστουγεννιάτικους διαλόγους με πρωταγωνιστές αγαπημένους ήρωες, όπως ο Άγιος Βασίλης, ο Ρούντολφ το ελαφάκι κι άλλοι, οι μικροί μας φίλοι, αλλά κι όλη η οικογένεια, θα μπορέσουν ν’ αντιληφθούν τους διαδικτυακούς κινδύνους και να λάβουν τ’ απαραίτητα μέτρα προστασίας.
Για να δούμε, όμως, ο Άη Βασίλης που με μαεστρία μοιράζει τ’ αγαπημένα μας δώρα, ξέρει, άραγε, να προστατεύει τα προσωπικά του δεδομένα στο διαδίκτυο; Ο Ρούντολφ, τ’ αγαπημένο μας ελαφάκι, είναι δυνατόν να πέσει θύμα διαδικτυακού εκφοβισμού;
Οι «Χριστουγεννιάτικες ιστορίες ασφαλούς διαδικτύου» είναι εδώ, αφιερωμένες σ’ όλη την οικογένεια!
Εδώ κάνουμε λόγο για ένα διαφορετικό βιβλίο, καθώς αυτοτελείς ιστορίες πασπαλισμένες με χριστουγεννιάτικη μαγεία συνθέτουν ένα μαθησιακό εργαλείο για εκπαιδευτικούς και μαθητές, ένα εγχειρίδιο για την ορθή χρήση του διαδικτύου και των κινδύνων που αυτό συνεπάγεται.
Το παρόν βιβλίο έχει παρουσιαστεί με την μορφή θεατρικής παράστασης σε πολλά σχολεία κι έχει κερδίσει την αποδοχή και το ενδιαφέρον. Τώρα μέσα απ’ τις λέξεις είναι η σειρά μας να χαθούμε στις ιστορίες του και μικροί μα και μεγάλοι να θυμηθούμε ή να γνωρίσουμε την αρνητική πλευρά που ελλοχεύει στον διαδικτυακό κόσμου και τον κόσμο των social media και πώς να προστατεύουμε τους εαυτούς μας αλλά και τους άλλους.
Διότι το διαδίκτυο αποτελεί έναν ανεξάρτητο, ολοκληρωμένο κόσμο, παράλληλο στον πραγματικό που έχει κι αυτός τους δικούς του κανόνες.
Η πρώτη ιστορία κάνει λόγο για την πραγματική, βιωματική ζωή απ’ την οποία δεν πρέπει ν’ απέχει κανένας χρήστης του διαδικτύου, πόσο μάλλον ένα παιδί που διαμορφώνει προσωπικότητα και παραστάσεις. Όλα θέλουν πρόγραμμα, δεν πρέπει να χάνουμε στιγμές με τους δικούς μας. Επιπρόσθετα, η αλόγιστη χρήση συνεπάγεται νεύρα, αποστασιοποίηση, ενώ τα παιδιά παραμένουν στο σπίτι, χάνουν την επαφή με το έξω παιχνίδι και τους φίλους.
Η δεύτερη επικεντρώνεται στα ψεύτικα προφίλ. Προφίλ που βασίζονται στην εξωτερική εικόνα και την ομορφιά που “φορτώνονται” με “κοινούς” φίλους με σκοπό την αφιλτράριστα αποδοχή στα αιτήματα που κάνουν στους άλλους, πολλές φορές για συμφεροντολογικούς λόγους. Παράλληλα, υπογραμμίζει πόσο εύκολο είναι ξένοι ν’ αποθηκεύουν και να επεξεργάζονται κατά το δοκούν φωτογραφίες μας και προσωπικά μας δεδομένα τα οποία, στην συνέχεια, μπορούν και ν’ αναδημοσιεύσουν. Αυτό που δεν πρέπει να ξεχνάμε είναι ότι στο διαδίκτυο δεν αποτελούν όλοι φίλοι μας και, σίγουρα, δεν μπορούμε να τούς εμπιστευόμαστε όλους. Σχετιζόμαστε μόνο μ’ όσους γνωρίζουμε στην πραγματική μας ζωή. Επίσης, δεν λησμονούμε πως ό,τι ανεβαίνει στο διαδίκτυο αφήνει τ’ αποτύπωμα του, ακόμα κι αν το σβήσουμε. Μένει για πάντα.
Εν συνεχεία, η τρίτη ιστορία τονίζει πως με τρομερή ευκολία ο καθένας μπορεί να γράψει οποιαδήποτε ανακρίβεια, ψέμα ή υβριστικά σχόλια, τα οποία μπορούν να προκαλέσουν δυσαρέσκεια, πόνο, φόβο και ντροπή σ’ αυτούς στους οποίους απευθύνονται. Στις εφαρμογές και πλατφόρμες κοινωνικού ενδιαφέροντος μπορεί να κάνουμε διάλογο αλλά, πολλές φορές, αυτός καταλήγει σε μονόλογο και, στο τέλος, ενίοτε, και σ’ απειλές και οι εκβιασμοί έχουν επιπτώσεις. Οφείλουμε να είμαστε ευγενικοί με τους άλλους αλλά, κυρίως, με τον εαυτό μας, καθώς ό,τι γράφεται μπορεί μελλοντικά να στρέψει τα βέλη του εναντίον μας. Οφείλουμε να προστατεύουμε τα προσωπικά μας δεδομένα και, αν νιώσουμε ότι κάτι μάς ενοχλεί ή τείνει να μάς απειλεί, να μιλάμε ανοικτά γι’ αυτό.
Το περιεχόμενο της τέταρτης ιστορίας είναι πολύ – πολύ σημαντικό κι εφάπτεται με την ιδιωτικότητά μας. Το διαδίκτυο είναι σαν ένα χωριό. Δεν είναι απαραίτητο κάθε φορά που βγαίνουμε έξω απ’ το σπίτι μας (εν προκειμένω μπαίνουμε στην εκάστοτε πλατφόρμα) να φωνάζουμε “είμαι εδώ, είμαι εκεί, είμαι παραπέρα”. Google maps, τοποθεσίες κι ό,τι σχετικό τείνει να υποδεικνύει τα βήματά μας και τα σχέδια μας στους κακόβουλους. Είναι σαν να λέμε στον κλέφτη “το σπίτι είναι άδειο, μπες και κλέψε με”. Και στο διαδίκτυο, λοιπόν, επιβάλλεται να σεβόμαστε την ιδιωτικότητα. Αναδημοσιεύσεις, κοινοποιήσεις, τοποθεσίες κι ενημέρωση για ο, τι κάνουμε και σχετίζεται με τον χώρο, τον χρόνο και την δραστηριότητά μας καλό είναι ν’ αποφεύγονται. Και, φυσικά, όπως αναφέρθηκε και παραπάνω, καθώς μεγάλοι κρύβονται πίσω από ψεύτικα προφίλ με σκοπό την αποπλάνηση, κυρίως παιδιών, πρέπει να πράττουμε με σύνεση και να μην κανονίζουμε συναντήσεις μ’ αγνώστους.
5η ιστορία
6η ιστορία
Γραμμένο απ’ την Αναστασία Παπαδοπούλου και εικονογραφημένο απ’ την Χρύσα Γκανούδη κυκλοφορεί απ’ τις εκδόσεις Φυλάτος!