Οι νεόνυμφοι Τρίσια και Ίθαν αναζητούν το σπίτι των ονείρων τους.
Αλλά, όταν επισκέπτονται τ’ απομακρυσμένο αρχοντικό που, κάποτε, ανήκε στην δρα. Αντριέν Χέιλ, μια διάσημη ψυχίατρο που εξαφανίστηκε χωρίς ν’ αφήσει ίχνος τέσσερα χρόνια νωρίτερα, μια σφοδρή χιονοθύελλα τούς παγιδεύει στο κτήμα… χωρίς καμία πιθανότητα διαφυγής μέχρι να τελειώσει.
Αναζητώντας ένα βιβλίο, για να την διασκεδάσει μέχρι να σταματήσει η χιονοθύελλα, η Τρίσια συναντά ένα μυστικό δωμάτιο, τ’ οποίο περιέχει μια σειρά από μαγνητοφωνημένες συνεδρίες κάθε ασθενούς της δρα. Χέιλ. Καθώς η Τρίσια ακούει τις κασέτες, μαθαίνει για την τρομακτική αλυσίδα γεγονότων που οδήγησαν στην μυστηριώδη εξαφάνιση της ψυχιάτρου.
Η Τρίσια παίζει τις κασέτες μία προς μία, αργά το βράδυ. Με καθεμία, ένα ακόμα συγκλονιστικό κομμάτι του παζλ μπαίνει στην θέση του κι ο ιστός των ψεμάτων της δρα. Αντριέν Χέιλ ξετυλίγεται σιγά σιγά.
Και, τότε, η Τρίσια φτάνει στην τελευταία κασέτα. Αυτήν που αποκαλύπτει όλη την τρομακτική αλήθεια.
Θυμάμαι πώς είχα νιώσει, όταν είχα διαβάσει για πρώτη φορά βιβλίο του Σεμπάστιαν Φίτζεκ. Ήταν το “δέμα” και, πραγματικά, το σαγόνι μου είχε φτάσει ως το πάτωμα. Είχα συγκλονιστεί απ’ την πλοκή της ιστορίας και την τελική έκβαση. Ομολογώ πως το ίδιο συναίσθημα δεν ακολούθησε στα επόμενα βιβλία του. Και γενικά ,για να είμαι ειλικρινής, με τόσα βιβλία που έχω διαβάσει δύσκολα θα βρω κάτι που θα με “ταράξει”. Αυτό το συναίσθημα το θυμήθηκα ξανά με την Φρίντα ΜακΦάντεν και την “αγγελία” της. Και μετά με το “μυστικό της καμαριέρας”. Και μετά με το τρίτο μέρος της τριλογίας “η καμαριέρα σε βλέπει”. Και μετά με το “ποτέ μη λες ψέματα”. Και φτάσαμε στην ουσία της ιστορίας. Τέσσερα βιβλία μετά και το συναίσθημα της κομμένης ανάσας δεν εξασθενεί. Αντίθετα, αυξάνεται με ιλιγγιώδεις ρυθμούς. Η αγωνία, ο φόβος, ο τρόμος, η περιέργεια. Όλα στο πολύ. Πώς, λοιπόν, η Φρίντα να μην ανέβει μεγαλόπρεπα στις κορυφαίες θέσεις των αγαπημένων μου συγγραφέων; Και πώς να μην διαβάσουμε κυριολεκτικά μέσα σε δυο νύχτες (είμαστε κι εργαζόμενα παιδιά) το τέταρτο βιβλίο της που κυκλοφορεί στα ελληνικά (όλα απ’ τις εκδόσεις διόπτρα);
(Παρεμπιπτόντως, σύντομα θα ακολουθήσει η παρουσίαση και της “Ντέμπι”, του πέμπτου βιβλίου της, με τίτλο “Αγαπητή Ντέμπι”, τ’ οποίο, φυσικά, και είχαμε προπαραγγείλει!!).
Πίσω στα δικά μας, λοιπόν.
Ποτέ μη λες ψέματα, λοιπόν.
Όσο το διαβάζετε, μην βιαστείτε να βγάλετε συμπεράσματα και να θεωρήσετε πώς φτάσατε στην λύση του μυστηρίου. Θ’ απογοητευτείτε και κάτι τέτοιο δεν το θέλουμε.
Όλα ξεκινούν όταν ένα νεόνυμφο ζευγάρι στην προσπάθεια αναζήτησης εστίας που θα στεγάσει τον έρωτα τους και λόγω σφοδρής χιονοθύελλας παγιδεύεται σ’ ένα εκ των σπιτιών προς έκθεση.
Αυτό, όμως, που δεν υπολογίστηκε είναι πως το σπίτι αυτό ανήκε στην ψυχίατρο Αντριέν Χέιλ.
Το κυνήγι και η περιπέτεια ξεκινούν, όταν η Τρίσια, η νεόνυμφη, ανακαλύπτει το γραφείο της δρα. Χέιλ και μαζί μ’ αυτό και τις κασέτες, στις οποίες κρατούσε ως μαγνητοφωνημένο υιικό τις συνεδρίες των θεραπευμένων της.
Κι ανάμεσα σ’ όλα αυτά, η χιονοθύελλα γιγαντώνεται, αντικείμενα εμφανίζονται κι εξαφανίζονται μέσα στο σπίτι και οι δύο πιθανοί αγοραστές βρίσκονται αντιμέτωποι με μια απ’ τις μεγαλύτερες φρίκες της ζωής τους.
Το ερώτημα, τ’ οποίο προκύπτει, όμως, είναι κατά πόσο συμπωματικά ή όχι ήρθαν αντιμέτωποι με τις φρίκες αυτές…
Και, άραγε, θα μάθουμε τι συνέβη στην ψυχίατρο;
Η τελευταία κασέτα θα δώσει όλες τις απαντήσεις.
Εσείς, απλά, πρέπει να θυμάστε να μη λέτε ποτέ ψέματα.
Ε, και, αν το κάνετε, τουλάχιστον, να ξέρετε που να τα πείτε!