Όταν το συνήθειο υπερτερεί της τελειότητας, τότε ψηλά στο βράχο μπροστά στη θάλασσα όταν σουρουπώνει είσαι μόνος εκεί σαν αστέρι στη γη με χαμένη φωνή και είναι αργά. Είναι η εποχή που μπορούμε να θυμηθούμε τα ιδιαίτερα αγαπημένα μας πρόσωπα και τα τραγούδια που μας καθόρισαν. Να κάνουμε μια αφιέρωση στα πρώτα μας χρόνια. Το κατακαλόκαιρο…
Μένει μόνη της, έχει σκύλο, ίσως και λίγη μελαγχολία. Ετοιμάζει το χριστουγεννιάτικο δείπνο και μοιράζεται με τους αναγνώστες αγαπημένα της τραγούδια από τον αμερικάνικο κινηματογράφο σε τζαζ ρυθμούς. Να είστε επιεικείς μαζί της, μιας και είναι η πρώτη της απόπειρα στη δημιουργία της δικής της χριστουγεννιάτικης ιστορίας… 17:50. Ο ήχος των κλειδιών που γυρνάνε. Μπαίνει…
