Home >> Μίμης Πλέσσας

Οι Έλληνες ηθοποιοί, τραγουδάνε;

Η προοπτική με τη φωτοσκίαση από την τέχνη της Κλασικής εποχής. Η λογική με τις σωστές αναλογίες και ο έρωτας. Για τους αρχαίους ο έρως είναι η φτώχεια. Όταν είναι κανείς ερωτευμένος μοιάζει πολύ φτωχός και παράλληλα, πολύ πλούσιος. Παίρνει στοιχεία από τον πατέρα και τη μητέρα του όπως λέει η Διοτίμα στον Σωκράτη, στο…

Διαβάστε περισσότερα

Μελωδικές αντιλογίες

Κ.Π. Καβάφη, «Το Πρώτο Σκαλί» Εις τον Θεόκριτο παραπονιούνταν μια μέρα ο νέος ποιητής Ευμένης· «Τώρα δυο χρόνια πέρασαν που γράφω κ’ ένα ειδύλλιο έκαμα μονάχα. Το μόνον άρτιον μου έργον είναι. Aλλοίμονον, είν’ υψηλή το βλέπω, πολύ υψηλή της Ποιήσεως η σκάλα· κι απ’ το σκαλί το πρώτο εδώ που είμαι, ποτέ δεν θ’…

Διαβάστε περισσότερα

Ποιος το ξέρει;

Το πασίγνωστο και αγαπημένο “Ποιος το ξέρει” του Μίμη Πλέσσα και του Κώστα Πρετεντέρη με τη φωνή του Δημήτρη Χορν από τα πρώτα χρόνια του 1960 και 45αρι δισκάκι της εποχής, παρμένο από θεατρική παράσταση αλλά και από την ταινία Μέρες του Οκτώβρη. Θα μπορούσαμε να χαράξουμε με το διαβήτη τις αποστάσεις για το πολύπλευρο…

Διαβάστε περισσότερα

Υπόγεια ένταση

Ας εξετάσουμε τον λενινιστικό προσδιορισμό της διαμετρικής διαφοράς μεταξύ της μεταφυσικής και διαλεκτικής αντίληψης για την ανάπτυξη. Οι γενικοί νόμοι που έχουν ισχύ και εγκυρότητα, τόσο στη φύση, όσο και στην κοινωνία, είναι: α) Ο νόμος της ενότητας και της πάλης των αντιθέτων, που αποκαλύπτει την πηγή κάθε ανάπτυξης, την εσωτερική ώθηση της κίνησης και εξέλιξης,…

Διαβάστε περισσότερα

Σε παίρνει για ταξίδι μια σειρήνα ( 7ο μέρος)

Με το κόσκινο των ξιφομάχων, αναζητούμε τις κανονικές συνθήκες για να σας παρουσιάσουμε εξαίσιες δουλειές μουσικών συμπράξεων σε δίσκους, του περασμένου αιώνα, με δεδομένο ότι μονάχα η δράση έχει σημασία. Αντλήσαμε τις πληροφορίες και τα δεδομένα από το μοναδικό και, εν πολλοίς, αξεπέραστο περιοδικό Δίφωνο. Οι συνεργάτες του τεύχους του Δίφωνου ήταν: Στέλλα Βλαχογιάννη, Πάνος…

Διαβάστε περισσότερα

Ο ηθοποιός με την ασπρόμαυρη ευαισθησία

“Θα υπάρχω ως μακρινή ανάμνηση, ως μια γνωριμία που προσέφερε ευκαιρία για κρίσεις, συγκρίσεις και παραδείγματα προς αποφυγήν. Ένας συμπαθής εφιάλτης! Ο Χορν -θα λες- Θεός σχωρέστον, ήταν υποφερτός, ανυπόφορος!”. Μιλούσε και λες, πως από μέσα του έβγαιναν συννεφένια αερικά και κάθονταν μαζί μας στο σαλόνι, ο Δον Ζουάν, ο Ερρίκος ο Δ’, ο Άμλετ,…

Διαβάστε περισσότερα