Μικρό ουράνιο τόξο
Όλα άρχισαν κάπως έτσι στη βραδιά με το διπλό μεροκάματο! Περίπου είκοσι λεπτά πριν το τζάμπολ της αναμέτρησης Ολυμπιακός – Μακάμπι Τελ Αβίβ, συναντιόμαστε για τον καθιερωμένο χαιρετισμό με τον Νικόλα. Μεταξύ άλλων, η συζήτηση που προφανώς, περιλαμβάνει όλα τα θέματα σε συμπτυγμένη μορφή, φτάνει και στον αγώνα ο οποίος ακολουθεί στο Γεώργιος Καραϊσκάκης. Η έμπνευση του Νικόλα ήταν η εξής. Μάλιστα την μετέφερε τόσο φυσικά, σαν να έβαζε ένα ποτήρι νερό… Γρήγορο γκολ και μετά ταμπούρι όπως το Τόγκο. Οι μυημένοι γνωρίζουν και κάποιοι/ες από τους αναγνώστες μας, ήδη, χαμογελούν!
Αργότερα, στο μπασκετικό ημίχρονο, επικοινωνία μέσω ματιών και νοημάτων με τον Φίλιππο (Lloyball) για να φύγουμε μαζί και να πάμε παρέα απέναντι. Πράγματι, όταν συναντηθήκαμε ανάμεσα σε φασκιώματα για την αντιμετώπιση του κρύου και της υγρασίας (μεγαλώνουμε κι ας μην το παραδεχόμαστε) και μιας μπύρας για την καλή χρονιά και τις απαραίτητες και τόσο πολύτιμες ευχές, ο κεραυνός με τη δεύτερη έμπνευση. Στη συγκεκριμένη περίπτωση, ήταν η αρωγή του Νούλη που ξετύλιξε το νήμα μας. Πρόταση για στοιχηματισμό στον Κοστίνια, αφότου διαβάσαμε την ενδεκάδα του Μεντιλίμπαρ. Να κάνει μια τελική ο Πορτογάλος. Γέλασα και προσπάθησα να εξηγήσω τη δυσκολία του εγχειρήματος. Πού να ήξερα ο ειδήμων; Το δίκιο, λοιπόν, με το μέρος του Ζοσιμάρ που θα έλεγε και ο Μανόλο!
Σημειώσεις και σχόλια κατά τη διάρκεια ή μετά τον αγώνα στο Γεώργιος Καραϊσκάκης.
20/1/2026, 22:00, τελικό αποτέλεσμα: 2-0
Το παράλογο είναι η απόδειξη ότι η πραγματικότητα δεν υπακούει στη λογική. Ο Ολυμπιακός ξεκίνησε το ματς με τη γνωστή του ορμή και το θάρρος. Ο Ολυμπιακός είναι η πρώτη ομάδα σε κλεψίματα στο αντίπαλο ⅓, με 7,1 ανά παιχνίδι σε ολόκληρη την διοργάνωση. Πάντως, είναι γεγονός πως από την αρχή φάνηκε ότι η ομάδα δεν έχει μάθει να λειτουργεί/ δημιουργεί με την παρουσία του Ταρέμι. Η όρεξη για πίεση και συντονισμένο τρέξιμο επάνω στους αδύναμους κρίκους, έφερε αποτέλεσμα από νωρίς. Ο Τσικίνιο κέρδισε το κόρνερ, ο Ροντινέι έδωσε την πρώτη του ασίστ με την κατάλληλη εκτέλεση και ο Κοστίνια έγραψε το 1-0. Ιδανική είσοδος για μια ομάδα που καιγόταν για νίκη και παράλληλα, έχει πρόβλημα στην παραγωγή φάσεων απέναντι σε οργανωμένη άμυνα. Την Τρίτη το βράδυ, οι ερυθρόλευκοι παρουσίασαν συμπτώματα δυσκολίας στην κυκλοφορία της μπάλας καθότι η Μπάγερ απλωνόταν, η στρογγυλή θεά (βουτιά στα κλισέ) γύριζε προς τα πίσω και η πάγια εντολή του Βάσκου προπονητή είναι η αμυντική τετράδα να μην παίρνει ρίσκα στους συγκεκριμένους χώρους.
Οι Κοφανέ και Γκριμάλντο ήταν οι κινητήριοι μοχλοί των Γερμανών και με τις σωστές τους τοποθετήσεις έβγαιναν πρώτοι στη μπάλα και ο Ολυμπιακός δεν μπορούσε να κερδίσει τις δεύτερες μπάλες μετά τις απομακρύνσεις. Ο Έσε ήταν καθοριστικός. Πάτησε και όργωσε, κυριολεκτικά, όλο το γήπεδο, είχε συμμετοχή σε κορυφαίες στιγμές αμυντικών παρεμβάσεων και ξεκίνησε το δεύτερο γκολ ενάντια στη ροή. Αντί να απομακρύνει τη μπάλα, σημάδεψε, με αυτοματοποιημένη κίνηση (περισσότερα παρακάτω) τον Ροντινέι. Ο Βραζιλιάνος έτρεχε στο χώρο από θέση μέσα δεξιά, Ο Ταρέμι του υπέδειξε πού να του την περάσει και στη συνέχεια, ο Ιρανός, έκανε το 2-0, δίνοντας την ευχέρεια στον Μεντιλίμπαρ να σχεδιάσει, παρέχοντας οδηγίες, ένα εντελώς, διαφορετικό δεύτερο ημίχρονο.
Συνολικά, η Λεβερκούζεν στην εικόνα του πρώτου ημιχρόνου ήταν ανώτερη, πιο αποφασιστική και συγχρονισμένη στα αγωνιστικά ζητούμενα για το πώς θα σπάσει ή θα αποφύγει την πίεση, πώς οι παίκτες της θα κινηθούν στο χώρο, στα ενδιάμεσα διαστήματα αλλάζοντας ρόλους για να μετακινήσουν την άμυνα, αλλά στάθηκαν και νικήθηκαν από τον Τζολάκη. Έχει δουλέψει και παίζει τη θέση στο υψηλότερο επίπεδο. Αποφασίζει γρήγορα και σωστά, μεγαλώνει το σώμα του μικραίνοντας τις γωνίες των επιθετικών και είναι δυνάμει δημιουργός άμεσων επιθέσεων. Απέναντι στη Μπάγερ γλίτωσε ευκαιρίες στην εστία που αναλογούσαν σε 2,2 xGoals για έναν τυπικό τερματοφύλακα. Όπου και να είναι το λιμάνι μας, η καρδιά ταξιδεύει…
Στην αρχική τοποθέτηση των ομάδων, ο Γκριμάλντο ήταν μπακ χαφ. Υπήρχαν στιγμές που γινόταν δημιουργός και κινείτο πίσω από τον φορ υπηρετώντας το σχέδιο που είχε να κάνει με τη διάσπαση του πρες. Ο Ολυμπιακός προσπαθούσε να περιορίσει την ανάπτυξη των Γερμανών στις πάσες από τα στόπερ προς τους κεντρικούς μέσους. Όταν άνοιγαν οι γραμμές, ο Κοστίνια πήγαινε στον Γκριμάλντο και ο Ρέτσος στον Ποκού. Τότε, Ο Πιρόλα έβγαινε στον Κοφανέ και ο Μαρτίνς βρισκόταν σε θέση αντεπίθεσης αφήνοντας τον Βάσκεθ, ανενόχλητο, στη αριστερή πλευρά. Σε θέση αντεπίθεσης ήταν και ο Ροντινέι, αφού, όταν ερχόταν κεντρικά ο Γκριμάλντο, σε φάση οργανωμένης άμυνας, ο Έσε αναλάμβανε να τον μαρκάρει.
Στα επιμέρους
Πρέπει να ξεχωρίσουμε το χαρακτήρα από τη συμπεριφορά. Αν και η συμπεριφορά εμπεριέχεται στο χαρακτήρα. Όσο πληθαίνει η κοινωνική συμπεριφορά και μόρφωση τόσο κρύβονται σκοτεινές πτυχές του εαυτού μας. Σαν άνθρωποι έχουμε διαφορετικής αναλογίας ένστικτα αλλά όλα εκκινούν από κοινή βάση. Ανάλογα με τις συνθήκες και το περιβάλλον αλλάζουν οι αναλογίες προς τις κατευθύνσεις. Καλύτερα ή χειρότερα. Ο Ολυμπιακός τακτοποιήθηκε με τον καταλληλότερο τρόπο πίσω από τη μπάλα, σε οργανωμένη, πλέον, άμυνα και δέχτηκε μόλις μία φάση στο δεύτερο ημίχρονο. Αξίζει, με αφορμή τέτοιες περιστάσεις, να θυμηθούμε σε τι κατάσταση είχαν περιπέσει οι πρωταθλητές προτού αναλάβει ο Μεντιλίμπαρ και πόσο επικίνδυνο ήταν να αμυνθούν μέσα στην περιοχή τους. Έπειτα, από δύο χρόνια, όλα ετούτα, είναι μακρινές αναμνήσεις. Κάθε αυγή φέρνει μαζί της μια καινούργια ευκαιρία!
Συμπέρασμα
Έστω και στην έβδομη αγωνιστική της ενιαίας πρώτης φάσης του νέου Τσάμπιονς Λιγκ, ο Ολυμπιακός έπαψε να κάνει επίδειξη ικανοτήτων του πόσο μεθοδικά και μαχητικά έχει αφομοιώσει τις διδαχές του προπονητή του και επιτέλους, ο ρεαλισμός έκανε την εμφάνισή του, στην κρισιμότερη στροφή. Υπήρξε προσαρμογή στα δεδομένα του αγώνα και την ερχόμενη Τετάρτη, 28/1/2026, θα δοθεί ο ωραίος αγώνας για τον προβιβασμό στο ενδιάμεσο σκέλος της διοργάνωσης, τα πλέι οφς για την πρόκριση στους 16. Δηλαδή, πρόκειται για εκείνον που προτού ακόμη ξεκινήσει, συγκεντρώνει την προσμονή και την ανυπομονησία. Χωρίς να είναι ηθικοπλαστική προσέγγιση ή απόπειρα, έμμεσης, νουθεσίας, όταν όλα στενεύουν στην καθημερινότητα και τα όνειρα είναι περιττές πολυτέλειες, -συχνά, με πικρή κατάληξη- το να έχουμε κάτι να περιμένουμε, δεν είναι λίγο! Τα παραμύθια λένε στα παιδιά πως οι δράκοι μπορούν να νικηθούν.
Τελικά, δεν έμεινε νύχτα που να μη γράψω πάνω στο χνοτισμένο τζάμι δυο λόγια και για μας, τα γράμματα σβήνουν γρήγορα, ποιός μας θυμάται, πολλοί συντρόφοι πέθαναν, άλλοι χαθήκαν ακόμα πιο οριστικά, όσοι επιζήσαμε βαδίζουμε παράμερα, με τα ρολόγια μας σταματημένα σ’ έναν άλλο χρόνο (γι’ αυτό και γερνάμε τόσο επώδυνα) –και μόνο καμιά φορά καθώς στριφογυρίζουμε αμήχανα το καπέλο μας ακούγεται μια σιγανή μουσική από παλιά φθαρμένα κατορθώματα– είμαστε εξάλλου πολύ υπερήφανοι για ν’ ακουγόμαστε πιο δυνατά. Ησυχία.
Οι άνθρωποι μάς σπίλωσαν, μα θα μας διαφυλάξει ωραίους η ανωνυμία της Ιστορίας.
Από την ποιητική συλλογή «Ο τυφλός με τον λύχνο» (1983).
Από το βιβλίο: Τάσος Λειβαδίτης, «Ποίηση», τόμος τρίτος, Κέδρος, Αθήνα 1988, σελ. 117.