Βρέχει ουρανός και βρέχομαι μα εγώ σε εσένα έρχομαι
Το ον υπάρχει μέσα από την εκδήλωση των δημιουργημάτων του. Δηλαδή, ο λόγος, η αναλογία, η ανάγκη. Η δεοντολογία κλιμάκων, μεγεθών. Ο νόμος της απροσδιοριστίας. Η γλώσσα της τέχνης είναι αλληγορική. Πίσω από μια ιστορία κρύβονται άλλα πράγματα πέραν των κυριολεξιών. Με την ελευθερία της βούλησης και των γνωστικών δυνατοτήτων. Οι αρχαίοι για να απευθυνθούν στο θεό, έψαλλαν. Οι κυματισμοί και οι δονήσεις, μέσα από τις διαισθήσεις τους. Έτσι, προέκυπτε η τέχνη, η ιστορία και η μυθολογία. Ο θάνατος είναι η μερικότητα. Η απώλεια, η φθορά. Το βαθύ σκοτάδι του θανάτου είναι η μήτρα της αναγέννησης.
Η πίστη προσφέρει στον άνθρωπο ασφάλεια. Παρακινεί και απελευθερώνει. Αναπτύσσονται, προς τα έξω, κάποιες εκφράσεις του “εγώ”. Λειτουργεί σαν δίχτυ ασφαλείας. Η αμφιβολία είναι δημιουργική προτροπή και ξάφνιασμα για περαιτέρω σκέψη. Με βάση το εποικοδόμημα των θρησκειών έχουμε τους πολιτισμούς και τον ηθικό κώδικα. Από εκεί προήλθαν και οι ηθικές αξίες. Γλώσσες επικοινωνίας και αποδοχής. Ανθρωπιστικές αξίες.
Ο Πλάτων στον Τίμαιο γράφει για τον θεό/ον: ” Tί είναι αυτό που υπάρχει πάντα αλλά δεν γεννιέται ποτέ και τί είναι αυτό που συνεχώς γεννιέται αλλά δεν υπάρχει ποτέ”. Για το κβαντικό πεδίο γράφει ότι είναι ένα φυσικό πεδίο που φαίνεται κενό αλλά είναι γεννήτρια σωματιδίων, εν δυνάμει, που κάποια στιγμή παίρνουν υπόσταση.
Σημειώσεις και σχόλια κατά τη διάρκεια ή μετά τον αγώνα στο Γεώργιος Καραϊσκάκης.
18/2/2026, 22:00, τελικό αποτέλεσμα: 0-2
Το παιχνίδι της τύχης στο τέλος του πρώτου ημιχρόνου. Η κεφαλιά του Ελ Καμπί, η παρέμβαση του Ταρέμι και το παρολίγον γκολ οφσάιντ που υπενθύμισε ότι ο αγώνας των πλέι οφς με τη Μπάγερ Λεβερκούζεν δεν θα έχει την ίδια κατάληξη με τον προηγούμενο του Ιανουαρίου.
Ο Ολυμπιακός με υπερβολικά στεγνή από αμυντικό φίλτρο ενδεκάδα, υποστήριξε το επιθετικό του σχέδιο στοχεύοντας με μακρινές μπαλιές από τον Τζολάκη, τον Ποντένσε. Εκεί κοντά, για να τις υποδεχτεί και να συνεργαστεί με τον Πορτογάλο και ο Ταρέμι.
Η Μπάγερ, ακολουθώντας το αγωνιστικό της πλάνο χωρίς αλλαγές, έχτιζε από την άμυνά της, τις επιθέσεις. Μόλις έσπαγε τις παγίδες των γηπεδούχων και αφού περνούσε τη μεσαία γραμμή, φαινόταν σαν να έχει, τουλάχιστον, δύο περισσότερους ποδοσφαιριστές πλησίον της ερυθρόλευκης περιοχής. Με άλλα λόγια, η προσέγγιση του Μεντιλίμπαρ έπασχε και δεν ανταποκρινόταν στις απαιτήσεις της αναμέτρησης. Παραδόξως, η πλήρης εμφάνιση του Ζέλσον Μαρτίνς έφερε και αμυντικές καλύψεις στην πλευρά του Ροντινέι. Αρκετά περισσότερες και συνεπείς σε σύγκριση με του Ποντένσε. Ο Γκριμάλντο από δεξιά, ο Βάσκεζ από αριστερά. Η Μπάγερ διασπούσε την πίεση στις γραμμές της πάσας αλλάζοντας πλευρά στη μπάλα, μεταφέροντάς τη στις πλάγιες και στα ενδιάμεσα διαστήματα.
Μπορεί το 0-1 και το 0-2 να προήλθαν σε στιγμές αντεπίθεσης και από κόρνερ, μπορεί ο Μπιανκόν να συγκέντρωσε τόνους ύβρεων, όμως, οι Γερμανοί είχαν στο πρώτο ημίχρονο βρεθεί σε τέσσερις καθαρές ευκαιρίες για γκολ, με τους Σικ και την απόκρουση του Τζολάκη που μεγέθυνε το κορμί του, με τον Ποκού (συνεργασία με τον Σικ), με τον Μάσα στο 28′ και πάλι τον Ποκού στο 31′ που πέρασε ανάμεσα από Ρέτσο και Πιρόλα. Επομένως, ο Ολυμπιακός είχε προβλήματα τα οποία δεν επιτρέπεται να κρυφτούν, τόσο με οργανωμένη και παρατεταγμένη την άμυνά του όσο και ενόσω βρίσκονταν δίπλα δίπλα οι δύο βασικοί κεντρικοί του αμυντικοί. Η λάθος τοποθέτηση του κορμιού του Μπιανκόν στο 0-1, ο οποίος αντί για εσωτερικά πήγε εξωτερικά στο κακό πόδι του Σικ, δεν μπορεί να κρύψει τα όσα προηγήθηκαν και το γεγονός ότι ήταν αδύνατο να καλυφθούν τα μέτρα, βάσει τακτικής. Τέλος, προτού προκύψει η υπόνοια κινδύνου από το αποτυχημένο, εκ των υστέρων, τακουνάκι του Ταρέμι προς την κάθετη εφόρμηση του Ροντινέι, θα μπορούσε ο Έσε να σταματήσει την αντεπίθεση κάνοντας ένα φάουλ για κίτρινη κάρτα στο κέντρο του γηπέδου…
Αξίζει να σταθούμε λίγο παραπάνω στον Σικ. Μπορούμε να πούμε ότι ήταν ο παράγοντας Χ. Αναβάθμισε με την παρουσία του τη Λεβερκούζεν και φάνηκε πόσο έλειψε στους συμπαίκτες του προ μηνός. Το μαρκάρισμά του ήταν δύσκολη υπόθεση και στο δεύτερο ημίχρονο έβγαινε επάνω στον Μπιανκόν κερδίζοντας χώρο και τεντώνοντας την επίθεση της ομάδας του για να μην κλειστεί σε υπερβολικό βαθμό.
Παρατηρήσαμε ότι ο Αντρέ Λουίζ, ο οποίος έκανε ντεμπούτο στο Τσάμπιονς Λιγκ και ήρθε στο ματς στη θέση του Ποντένσε, έχει μια σημαντική διαφορά με τον Ζέλσον Μαρτίνς. Αμφότεροι επιδιώκουν να περάσουν τον παίκτη τους και να αποκομίσουν πλεονέκτημα. Ωστόσο, ο νεαρότερος Πορτογάλος ζητάει τη μπάλα πιο ψηλά, στις παρυφές της περιοχής, από έξω κατευθυνόμενος κεντρικά. Έχει την τάση να κυνηγάει το ρήγμα μέσω ντρίμπλας και να σουτάρει με ψηλά το κεφάλι, κοιτάζοντας το τέρμα και έχοντας καταναλώσει λιγότερη ενέργειας έως ότου φτάσει στο σημείο για εκτέλεση.
Στα επιμέρους
Μετά το 0-2 επικράτησαν συνθήκες ελληνικού πρωταθλήματος. Ο Ολυμπιακός σήκωνε, διαρκώς, τη μπάλα. Αν και η είσοδος του Τσικίνιο και του Σιπιόνι έφεραν ρεαλισμό, ισορροπία και σκληράδα στο χορτάρι, πάλι είδαμε αγαλματάκια ακούνητα και αμίλητα στη μεγάλη περιοχή των φιλοξενούμενων. Χωρίς κίνηση για ξεμαρκάρισμα. Δίχως ιδέα ή επιδίωξη για προσποίηση και αλλαγή κατεύθυνσης.
Συμπέρασμα
Για έναν ακόμα αγώνα, ο Ολυμπιακός δεν ήταν ικανός να παράξει φάσεις στην επίθεση. Μηδενικός προβληματισμός για τους αντιπάλους. Συμπερασματικά, εύκολος τρόπος αντιμετώπισης για ένα ποδοσφαιρικό σύνολο με δεδομένες και εγνωσμένες αρετές που αρέσκεται στο μοτίβο των πολλών ευκαιριών στην ποσότητα αλλά λίγων ως προς την ποιότητα θέσης, χώρου, προϋποθέσεων. Όπως θα αναρωτιόταν και ο αείμνηστος Γιώργος Γεωργίου: ” Η περιοχή έχει φίδια;”.
Αφήστε με, παρακαλώ, μια στιγμή να περάσω.Θα ‘μαι σύντομος όπως όλοι οι αληθινά μεγάλοι.Δε με ξέρετε;Είμαι, λοιπόν, εγώ που φώναξα πριν τόσες χιλιάδες χρόνιαεκείνο το ασύγκριτο, μάταιο “νενικήκαμε”.Εγώ που πρόδωσα τους Έλληνες σ’ όλες τις μάχες, καιτους Πέρσες σ’ όλη την αιωνιότητα.Ακριβώς, το μαντέψατε: είμαι ο Λάζαρος.Εγώ που μου φωνάξανε μια νύχτα, τέσσερις μέρες νεκρός:Λάζαρε, βγες έξω.Κι ενώ ήξερα πως κανείς δε μπορούσε να μ’ αναστήσει,συμπόνεσα τόσο την ανθρώπινη ευπιστία που σηκώθηκα.| Τάσος Λειβαδίτης | Ήδη Όζει | Ποίηση τ. Α’ | εκδόσεις Μετρονόμος |