SportsΣύντομη ανάλυση

Συντηρητικοί και πυροβάτες στη Μόσχα

Οι πλημμύρες που προκαλούσε στο παρελθόν στα λιβάδια της περιοχής στη Μόσχα, ο ποταμός Μόσχοβας, το νερό του οποίου προέρχεται κατά 61% από το λιώσιμο των χιονιών, κατά 12% από τη βροχή και μόλις κατά 27% από πηγές, έδωσαν το όνομά τους στο γήπεδο που θα φιλοξενήσει τον τελικό του Παγκοσμίου Κυπέλλου. Στο χωρητικότητας 81.006 θεατών Λουζνίκι, με έτος κατασκευής το 1956 θα πέσει η αυλαία της φετινής διοργάνωσης. Η Γαλλία και η Κροατία έφτασαν εν χορδαίς και οργάνω στον τελικό.

Διαφορετικοί δρόμοι, κοινός προορισμός

Γαλλία

Η Γαλλία, από τη στιγμή που ανακοινώθηκαν οι αποστολές των ομάδων για τη Ρωσία, ήταν και φρόντισε να επιβεβαιώσει, πως ήταν το πρώτο άλογο στην κούρσα. Ζόρικη νίκη με την Αυστραλία, όχι λόγω ανταγωνισμού αλλά διότι, αρνείτο να πάρει πολλά ρίσκα με αποτέλεσμα στους Παβάρ και Ερναντέζ να πέφτει το βάρος να κάνουν πράγματα εκτός ρεπερτορίου τους. Απτή εικόνα της ομάδας του Ντεσάν για τη συνέχεια του τουρνουά ήταν ο αγώνας με το Περού. Ο Ζιρού στην κορυφή για τη βρώμικη δουλειά, ο Γκριεζμάν ανάμεσα στις γραμμές για να αποφύγει τις πολλές επαφές πάνω στα στόπερ, το Τολισό επιπλέον χαφ για τον έλεγχο της κατοχής και ο Εμπαπέ καθαρόαιμο. Το “φιλικό” με τη Δανία, κρίνεται ανάξιο σχολιασμού.

Στον πρώτο γύρο των νοκ άουτ, η Αργεντινή. Παρά το κολακευτικό 4-3 για τους Λατίνους, οι Γάλλοι, έδειξαν το δρόμο και ανέτειλε το δικό τους αστέρι. Πάλι αθόρυβα ο Ζιρού τράβηξε την άμυνα και έδινε βοήθειες στον Παβάρ, ο Γκριεζμάν υποδεχόταν τη μπάλα απ’τη μεταφορά του Πογκμπά στο κατάλληλο σημείο, σήκωνε το κεφάλι και ο Εμπαπέ με έκρηξη αθλητή στίβου 200 μέτρων διέλυσε το έκτρωμα του Σαμπάολι.

Στη συνέχεια, η απουσία του Καβάνι, απλούστευσε τα θέματα του Ντεσάν. Ο Βαράν έδειξε την κλάση του εγκλωβίζοντας τον Καβάνι, ο Στουάνι έχει μάθει να παίζει στο πλάι παρά στην κορυφή και μία στημένη φάση ήταν αρκετή για την πρόκριση. Έστω και μια απόκρουση του Γιορίς.

Η εικόνα του Βελγίου στον προημιτελικό με τη Βραζιλία οδήγησε το Γάλλο εκλέκτορα σε μια πιο συντηρητική τακτική σε χαμηλότερα μέτρα και μικρές αποστάσεις. Ο Βαράν και ο Καντέ αφόπλισαν την όποια ελαστικότητα και τις κινήσεις του Λουκακού από έξω προς τα μέσα. Ο Ντε Μπρόινε παγιδεύτηκε από την τακτική του ίδιου του προπονητή του και ο κομψεπίκομψος, εμμενής και συνεπής Αζάρ ήταν ο μοναδικός δημιουργός. Γρήγορα ο Πογκμπά πήρε την εντολή να τον ακολουθεί στις κινήσεις τους όταν έφερνε τη μπάλα στο δεξί πόδι, ενώ ο Παβάρ ήταν ο μοναδικός που εκτέθηκε όντας ψοφοδεής στο μεγαλύτερο κομμάτι της αναμέτρησης. Το είχαμε τονίσει και σε προηγούμενο σημείωμα και η πραγματικότητα είναι πως τέτοιας διάρκειας αθλητικά γεγονότα συνηγορούν σε τέτοιες σκέψεις πως οι στημένες φάσεις παίζουν το ρόλο του αγχολυτικού για εθνικά συγκροτήματα δίχως κατάλληλη δουλειά κατά τους χειμερινούς μήνες.

Κροατία

Η ομάδα του Ντάλιτς στόχευσε την πρόκριση από τον όμιλο στον πρώτο παιγνίδι. Με δύο επιθετικούς, Μάντζουκιτς και Κράμαριτς στην κορυφή, 4-4-2 και πρώτη παράσταση του Ρέμπιτς. Επίδειξη τακτικής ανωτερότητας και ποιότητας, ρεαλισμός και διάβασμα τον αδυναμιών, υποσκέλισαν το σχέδιο του Σαμπάολι και έδωσαν την πρόκριση στην Κροατία έναντι των Αργεντινών. Η αναμέτρηση με την Ισλανδία ήταν το επαρκές δείγμα για τον προπονητή ότι μπορεί να υπολογίζει σε 19 από τους 23 παίχτες του ρόστερ, με τους Μπαντέλ, Κόβασιτς και Πρίβαριτς να δείχνουν έτοιμοι να βοηθήσουν.

Στη φάση των 16 η άχρωμη Δανία αιφνιδίασε τους Κροάτες, ο Μόντριτς έχασε το πέναλτι πρόκρισης πριν τη διαδικασία αλλά οι Βαλκάνιοι είδαν το Σούμπασιτς και τον αγέρωχο Ράκιτιτς να ηγούνται της προσπάθειας. Ακόμη μία παράταση στην οχτάδα με τη Ρωσία. Εκεί, στη λογική της Νιγηρίας ο Ντάλιτς προσπάθησε να εξασφαλίσει απ’την αφετηρία το πλεονέκτημα προτού οι διοργανωτές υπαναχωρήσουν και πάρουν παθητικό ρόλο στην αναμέτρηση. Πάλι παράταση, εκ νέου πέναλτι, ξανά το τελευταίο πέναλτι ο Ράκιτιτς και ημιτελικός μετά το 1998. Οι Άγγλοι ήταν το εμπόδιο.

Το γκολ του Τριπιέρ και η ασυνήθιστη νευρικότητα συνέτειναν στο γεγονός πως τα δεδομένα ήταν κατά της ομάδας του Μόντριτς. Ωστόσο, η εξέλιξη του αγώνα άλλαξε τις συνθήκες. Οι Άγγλοι έχασαν σταδιακά κάθε μέσο διαχείρισης της κατάστασης καθώς ο Άλι οπισθοχώρησε και δεν έκανε μέτρα με τη μπάλα με αποτέλεσμα η απόσταση με το Στέρλινγκ να ανοίξει. Ο Βίντα, στη μετέωρη ισορροπία των Κροατών εξασφάλισε τη σιγουριά που έλλειπε, απομακρύνοντας τις κάθετες και διαγώνιες πάσες στο τρέξιμο του παίχτη της Σίτι, ο Κέιν εξουδετερώθηκε από το Λόβρεν και σταδιακά τα πλάγια μπακ ( Βρσάλικο και Στρίνιτς) έκαναν σωστές επιλογές. Τα 0/24 γεμίσματα του πρώτου έσβησαν όταν έφερε τη μπάλα από δεξιά στο δεύτερο δοκάρι, με την κίνηση του Πέρισιτις ανάμεσα σε Τριπιέρ και Γουόκερ να εξαφανίσει το πλεονέκτημα των Άγγλων. Έπειτα, αυτό που δεν κατάφεραν οι Κροάτες στην κανονική διάρκεια το πέτυχαν στην παράταση. Η μπάλα σε σώματα με σκουρόχρωμες φανέλες, πλαγιοκοπήσεις και σημάδεμα του Μάντζουκιτς.

Αδρομερώς, τέλος, συνοψίζουμε, ότι βάσει της εικόνας και του μοντέλου που υπηρέτησαν οι δύο ομάδες, δικαίως βρίσκονται ένα βήμα πριν την κατάκτηση ενός τροπαίου, παράσημου για κάθε αθλητή.Το ποδόσφαιρο είναι τόσο δημοκρατικό άθλημα που επιτρέπει να μιλούν για λογαριασμό του οι πάντες, μέχρι κι αυτοί που δεν ξέρουν αν η μπάλα είναι στρογγυλή ή τετράγωνη. Το ποδόσφαιρο είναι τόσο δημοκρατικό βασίλειο που έχει καταργήσει το κληρονομικό δίκαιο, τις διαδικτυακές υστερίες και τις αυταπάτες κάθε μεγαλοσχήμονα. Ο καθρέφτης στο χορτάρι είναι αυστηρός και σχεδόν πάντα αμείλικτος.

Ετικέτες

Related Articles

Δείτε επίσης

Close
Back to top button
Close
Close