Παρότι οι ευχές υποκαθιστούν τις πράξεις ή τις ενέργειες με μαγικές επικλήσεις, είναι χρήσιμες για την ηθική ανάταση. Το έχειν καλώς και η επιθυμία για το έχειν καλώς αφορά τους ανθρώπους και τα πράγματα. Είναι ο ανθρώπινος πόθος για κάτι καλύτερο. Η ευτυχία δεν είναι εκ του θεού αλλά πορεύεται από τους ανθρώπους και τις ανάγκες τους!
Το 2026 είναι το έτος Μάνου Χατζιδάκι για τα πολιτιστικά δρώμενα της χώρας.
Είναι γνωστό πως συνηθίζουμε αυτές τις μέρες να ευχόμαστε, να ελπίζουμε και να πιστεύουμε από μέσα μας πως τον καινούργιο χρόνο θα είμαστε σοφότεροι, προσεκτικότεροι, πιο τυχεροί και για αυτό, πιο ευτυχισμένοι! Τελικά πετυχαίνουμε διά σχετικής αναισθησίας να έχουμε μερικές στιγμές αυτοϊκανοποιήσεως που τις αποκαλούμε με ελαφριά καρδιά: χαρά, ευτυχία, επικοινωνία και άλλα παρόμοια και ηχηρά.
Ονειρευόμαστε, λοιπόν, μια πραγματικότητα 365 ημερών που μέσα τους θα συνθέσουμε ιστορίες, συνδέοντας, σμίγοντας το επιθυμητό με το πραγματικό και αγνοώντας οι αφελείς εμείς, το ότι ουδέποτε προβλέψαμε τα σχέδια και τις προθέσεις της ιστορίας η οποία συνηθίζει πάντα να κάνει του κεφαλιού της κατ’ όπως λένε!
Καθώς διαπιστώνετε, λοιπόν, η πολυθρόνα, οι πανελλήνιοι σύλλογοι και η ελληνική πραγματικότητα αποτελούν διακόσμηση εορταστική μιας μέρας σαν και σήμερα που τελειώνουν τα ψέματα για να ξαναρχίσουν απ’την αρχή τα ίδια ψέματα και μάλιστα με τις ευχές τις δικές σας και τις δικές μου για τον ερχόμενο νέο χρόνο. Για μια Δευτέρα, δηλαδή, της μαθητικής μας ηλικίας. Με τις ευχές μου!
Μάνος Χατζιδάκις
Ερωτικά, κυνηγάμε πάντα ένα άφταστο φαντασιακό. Ας δώσουμε το λόγο στον Αντρέι Ταρκόφσκι και το Σμιλεύοντας το Χρόνο: Νομίζω ότι ο λόγος που πηγαίνει κανείς στον κινηματογράφο είναι ο χρόνος. Χρόνος χαμένος, σπαταλημένος ή προσδοκώμενος. Πηγαίνει κανείς στον κινηματογράφο για ζωντανή εμπειρία. Γιατί ο κινηματογράφος αντίθετα από τις άλλες τέχνες, διευρύνει, μεγαλώνει και πυκνώνει την εμπειρία αλλά και την επεκτείνει σημαντικά. Αυτή είναι και η δύναμη του κινηματογράφου. Οι σταρ, η πλοκή του έργου και η διασκέδαση δεν έχουν καμιά σχέση μαζί του! Ποιά είναι η ουσία της δουλειάς του σκηνοθέτη; Θα μπορούσαμε να την ονομάσουμε σμίλευμα του χρόνου. Όπως ο γλύπτης παίρνει ένα κομμάτι μάρμαρο και καθώς γνωρίζει ότι μέσα του τα χαρακτηριστικά στοιχεία του τελειωμένου έργου, αφαιρεί ό,τι είναι περιττό έτσι και ο κινηματογραφιστής από ένα κομμάτι χρόνο συγκροτεί μια πελώρια και συμπαγή δέσμη ζωντανών γεγονότων. Κόβει και πετάει ό,τι δεν του χρειάζεται αφήνοντας μόνον όσα θα γίνουν στοιχεία της ολοκληρωμένης εικόνας. Όσα θα αποδειχτούν αναπόσπαστο κομμάτι της κινηματογραφικής εικόνας!