Η ζωή της γιατρού Μπριάνα Ορτίζ έχει πάρει την κατιούσα. Το διαζύγιό της, μόλις, έχει οριστικοποιηθεί κι ο αδελφός της δεν βρίσκει συμβατό δότη νεφρού. Όσο για την προαγωγή που περιμένει τόσο καιρό; Μάλλον, θα πάει στον καινούργιο συνάδελφό της, που έχει καταφτάσει στα Επείγοντα Περιστατικά και που φροντίζει σε κάθε ευκαιρία να τεντώσει ακόμα περισσότερο τα, ήδη, τεντωμένα νεύρα της. Ενώ, όμως, εκείνη είναι έτοιμη να τον πολεμήσει με κάθε τρόπο, ο δρ Τζέικομπ Μάντοξ αλλάζει εντελώς το παιχνίδι στέλνοντάς της… ένα γράμμα.
Και είναι ένα πολύ καλό γράμμα. Απ’ αυτά που αποδεικνύουν ότι ο Τζέικομπ δεν είναι η προσωποποίηση του Σατανά, αλλά αυτός ο απίστευτα διασκεδαστικός κι ακαταμάχητα συμπαθής τύπος που είναι, όμως, τραγικός στο να κερδίζει τις πρώτες εντυπώσεις. Γιατί, ξαφνικά, αυτός και η Μπρι ανταλλάσσουν γράμματα, συναντιούνται για μεσημεριανό στο “αποθηκάκι των λυγμών” και συζητούν για τις χάρες των τρομαχτικά μικροσκοπικών αλόγων.
Όταν, όμως, ο Τζέικομπ αποφασίζει να κάνει στην Μπριάνα το καλύτερο δώρο που μπορεί κανείς να φανταστεί –ένα νεφρό για τον αδελφό της–, εκείνη αναρωτιέται πώς μπορεί ν’ αντισταθεί σ’ αυτόν τον συνεσταλμένο μια και τόσο σέξι νέο γιατρό… Ειδικά όταν τής ζητάει μία χάρη που εκείνη αδυνατεί να τού αρνηθεί.
Ένα μυθιστόρημα γι’ απαίσιες πρώτες εντυπώσεις, ξεκαρδιστικές δεύτερες ευκαιρίες και την χαρά τού να βρίσκεις το τέλειο ταίρι.
Δεν υπάρχει τίποτα καλύτερο απ’ την συντροφιά ενός βιβλίου που δεν μπορείς να τ’ αφήσεις απ’ τα χέρια σου, ειδικά δύσκολες μέρες που οι σκέψεις στο μυαλό σου δεν λένε να κοπάσουν και θες μια δόση ηρεμίας…
Αυτό το βιβλίο ήταν το “Αληθινά, δικός σου”!
Ένα βιβλίο που θίγει, μεν, σοβαρότατα κλινικά/ιατρικά θέματα αλλά, παράλληλα, είναι τόσο αστείο σε σημείο που χρειάζεται να κρατάς την κοιλιά σου!
Το βιβλίο τούτο της Άμπι χαρακτηρίζεται από μια τρομερή ισορροπία ανάμεσα στην απελπισία και την ελπίδα!
Όποιο είδος λογοτεχνίας κι αν προτιμά κανείς, βιβλία σαν της κας. Χιμένεθ δύσκολα μπορεί να τα προσπεράσει, διότι βιβλία όπως αυτά αποτυπώνουν και κρύβουν μέσα τους την τραχύτητα που ζούμε όλοι μας, ο καθένας με τον τρόπο του, στην καθημερινότητά μας αλλά και το φως στ’ οποίο όλοι πρέπει να ελπίζουμε, αν, φυσικά, θέλουμε να την βγάλουμε καθαρή!
Γιατί, στο τέλος, δεν μπορεί… Έρχονται και καλύτερες μέρες! Το δύσκολο που βιώνουμε δεν είναι η ζωή μας. Είναi, απλά, μερικές σελίδες απ’ αυτήν…
Η Μπριάνα, ο Τζέικομπ, ο Μπένι, λοιπόν.
Διαζύγιο, άγχος για τ’ αγαπημένα πρόσωπα, προδοσία.
Κοινωνικό άγχος, οι άνθρωποι που χρειάζονται τους δικούς τους ρυθμούς, ώστε να ξεκλειδωθούν.
Νόσος, κατάθλιψη, το μάταιο στην ρουτίνα.
Η Μπριάνα, ο Τζέικομπ, ο Μπένι.
Αυτόνομοι χαρακτήρες.
Αλλά και κομμάτια του εαυτού μας.
Και κάπου εκεί…
Η αγωνία, η προσμονή, η ανακούφιση, η χαρά, η ελπίδα, η προσαρμογή, η κατανόηση, η ενσυναίσθηση, το γέλιο, η φιλία, ο έρωτας, η αγάπη!
Όλα είναι εκεί.
Όλα τα κομμάτια μπαίνουν στην θέση τους στο μωσαϊκό της ζωής!
Γιατί, δεν μπορεί…
Πάντα υπάρχει τρόπος και μία χαραμάδα…
Και το ωραιότερο είναι πως οι πρωταγωνιστές πρώτα ήρθαν κοντά συναισθηματικά και, κατόπιν, σεξουαλικά. Πρώτα άνοιξαν τις ψυχές τους και μετά έβγαλαν τα ρούχα τους. Πρώτα έγιναν ένα και μετά χάθηκαν ο ένας μέσα στο σώμα του άλλου.
Λίγο πιο συγκεκριμένα, το βιβλίο αυτό με “διέλυσε”, διότι περιγράφει όλα όσα θέλει να ζήσει κάθε γυναίκα, αλλά συνειδητοποιεί ότι μπορεί ν’ αρκεστεί στο να τα διαβάζει μονάχα στα βιβλία. Γιατί πέρα απ’ το κοινωνικό άγχος, την κατάθλιψη, την κατάρρευση, τον φόβο και τον τρόμο που βιώνουμε στην καθημερινότητά μας, που μάς λυγίζουν, αλλά κατορθώνουμε να μείνουμε όρθιοι μ’ όποιο μέσο και κόστος, το βιβλίο περιγράφει το είδος της αγάπης, το είδος της γυναίκας, το είδος του άνδρα που πάνω απ’ όλα βάζει την ενσυναίσθηση, την ακινδυνοτητα. Γιατί, πλέον, στις μέρες μας η αγάπη είναι συμβιβασμός κι όχι αμοιβαίες υποχωρήσεις. Είναι εγωισμός κι όχι σκέψεις για το εμείς. Και με κατακλύζει στενοχώρια που δεν θα ζήσουμε ποτε έρωτες σαν κι αυτούς. Έρωτες ακίνδυνους και δυνατούς. Έρωτες που φαίνονται υπέρ το δέον λυρικοί και μη ρεαλιστικοί αλλά αδιαμφισβήτα έρωτες που έτσι θα έπρεπε να είναι…
Και μην ξεχνάς πως και να έχεις σιχαθεί τον έρωτα διαβάζοντας Άμπι Χιμένεθ θες να ερωτευτείς ξανά και ξανά…
