Home >> arts

Γιάννης Ρίτσος, “Ημερολόγιο μιας εβδομάδας”

ΑΘΗΝΑ 16 Νοεμβρίου 1973 Ωραία παιδιά με τα μεγάλα μάτια σαν εκκλησίες χωρίς στασίδια ωραία παιδιά δικά μας με τη μεγάλη θλίψη των ανδρείων αψήφιστοι, όρθιοι στα Προπύλαια στον πέτρινο αέρα, έτοιμο χέρι, έτοιμο μάτι πως μεγαλώνει το μπόι, το βήμα κι η παλάμη του ανθρώπου 17 Νοεμβρίου Βαριά σιωπή διάτρητη απ΄τους πυροβολισμούς, πικρή πολιτεία,…

Διαβάστε περισσότερα

Federico Garcia Lorca, Ματωμένος Γάμος

Ο Νίκος Γκάτσος μες στα χρόνια της κατοχής άρχισε τη μετάφραση του Ματωμένου Γάμου, κι’ όλοι οι φίλοι του ζούσαμε καθημερινά τις δυσκολίες του, τις αμφιβολίες του, για τον κάθε στίχο, την κάθε λέξη χωριστά, μα και τις υπέροχες στιγμές που τελειωμένοι στίχοι ερχόντουσαν στ’ αυτιά μας – ήχοι μαγικοί πρωτοφανέρωτοι, πανάκριβα διαμάντια στην καρδιά…

Διαβάστε περισσότερα

«Το σχολείο του κόσμου από την ανάποδη»

“Μέρα με τη μέρα, τα παιδιά στερούνται το δικαίωμα να είναι παιδιά. Η πραγματικότητα, που περιγελά αυτό το δικαίωμα, επιβάλλει τα διδάγματά της στην καθημερινή ζωή. Η κοινωνία μεταχειρίζεται τα παιδιά των πλουσίων σαν να είναι χρήμα, ώστε κι εκείνα σιγά σιγά να συνηθίζουν να δρουν σαν το χρήμα. Η κοινωνία μεταχειρίζεται τα παιδιά των…

Διαβάστε περισσότερα

Αμάν…Αμήν

​ Απόψε παρουσιάζουμε τη λαϊκή όπερα του Σταύρου Ξαρχάκου δικής του επιμέλειας, με προσεγμένες επιλογές από τη μυθολογία του σύγχρονου ελληνικού πολιτισμού. Η λεπτή κι εύθραυστη γραμμή που ενώνει το ρωμαίικο τραγούδι με τις ρεμπέτικες συνθέσεις, ένα ακρόαμα -προσκύνημα στα ανθρώπινα πάθη από τα βάθη της ανθρώπινης ψυχής «Αμάν» έως τις δύο συλλαβές που ξεστομίζει…

Διαβάστε περισσότερα

Ο ποιητής της Ειρήνης

 Το καλοκαίρι του 1936* η Γερμανία και η Ιταλία άρχισαν στρατιωτική επέμβαση εναντίον της Δημοκρατίας της Ισπανίας υποστηρίζοντας τους Ισπανούς φασίστες. Ο Πάμπλο Νερούντα ήταν τότε πρόξενος της Χιλής στη Μαδρίτη. Φίλος του ήταν ο ισπανικός λαός κι ο μεγάλος ποιητής του ισπανικού λαού Φεντερίκου Λόρκα. Οι φασίστες σκότωσαν το Λόρκα και κάθε νύχτα τα γερμανικά…

Διαβάστε περισσότερα

Ἡ ἀγάπη εἶναι ὁ φόβος…

Ἡ ἀγάπη εἶναι ὁ φόβος ποὺ μᾶς ἑνώνει μὲ τοὺς ἄλλουςὍταν ὑπόταξαν τὶς μέρες μας καὶ τὶς κρεμάσανε σὰ δάκρυαὍταν μαζί τους πεθάνανε σὲ μίαν οἰκτρὴ παραμόρφωσηΤὰ τελευταῖα μας σχήματα τῶν παιδικῶν αἰσθημάτωνΚαὶ τί κρατᾷ τάχα τὸ χέρι ποὺ οἱ ἄνθρωποι δίνουν;Ξέρει νὰ σφίγγει γερὰ ἐκεῖ ποὺ ὁ λογισμός μας ξεγελᾷΤὴν ὥρα ποὺ ὁ χρόνος…

Διαβάστε περισσότερα

Πάμε μια βόλτα στο φεγγάρι

«Τους ανθρώπους που έχουν φύγει αλλά παραμένουν ζωντανοί τους έχουμε καθημερινά τοποθετημένους μέσα μας και τους κουβαλάμε σ’ ολόκληρη τη ζωή μας – το θέμα παύει να έχει χρόνο. Η μνήμη γίνεται παρόν» Με αφορμή την επέτειο από το θάνατο του μουσικού ανασύρουμε ένα ιδιαίτερα ενδιαφέρον, και άγνωστο σε πολλούς, κείμενο του Μάνου Χατζιδάκι, που γράφτηκε…

Διαβάστε περισσότερα

Η μπάλα

Την αποκαλούν με διάφορα ονόματα: σφαίρα, τόπι, στρογγυλή θεά.  Στη Βραζιλία δεν αμφιβάλλει κανείς ότι είναι γυναίκα. Οι Βραζιλιάνοι τη λένε χοντρούλα, γκορντουτσίνια, ή κοριτσάκι, μενίνα, και της δίνουν διάφορα ονόματα, Μαρικότα, Λεονόρ ή Μαργαρίτα. Ο Πελέ τη φίλησε στο Μαρακανά, όταν έβαλε το χιλιοστό του γκολ, και ο Ντι Στέφανο της έστησε μνημείο στην…

Διαβάστε περισσότερα

Η γειτονιά των αγγέλων

Μαγδαληνή Τον ξεχώρισα μόλις τον είδα, ήμουνα ταχτική στα κηρύγματά του· πούλησα κι ένα κτηματάκι της θειας μου για να τον ακολουθήσω. Όμως όταν πια όλα τα ξόδεψα, αποφάσισα να πουλήσω και το κορμί μου, στην αρχή στους ανθρώπους των καραβανιών, κατόπι στους τελώνες· κοιμήθηκα με σκληροτράχηλους Ρωμαίους κι οι Φαρισαίοι δε μου είναι άγνωστοι….

Διαβάστε περισσότερα

Γυναίκες

Οι ηλικίες της Ζοζεφίν Στα εννιά της καθαρίζει σπίτια στο Σεντ Λούις, στις όχθες του Μισισιπή.Στα δέκα της αρχίζει να χορεύει στους δρόμους, για πενταροδεκάρες.Στα δεκατρία της παντρεύεται.Στα δεκαπέντε της παντρεύεται ξανά. Από τον πρώτο της άνδρα δεν έχει καμιά ανάμνηση, ούτε καν κακή. Από τον δεύτερο κρατάει μόνο το όνομα, για της αρέσει ο…

Διαβάστε περισσότερα