Η χρονιά στα αστέρια ολοκληρώθηκε, ο Ολυμπιακός κοίταξε στα μάτια τη Λεβερκουζεν, αλλά, δυστυχώς, δεν κατάφερε να συνεχίσει στην επόμενη φάση. Μια φάση, που πριν δύο μήνες φαινόταν άπιαστο όνειρο, αλλά αυτή ομάδα έχει αποδείξει πως όταν θέλει κάτι, μπορεί να το πετύχει.
Η χρονιά στην Ευρώπη για εμένα κρίνεται επιτυχημένη, αναλογικά πάντα και την κλήρωση που είχαμε. Παίζαμε για πρώτη φορά στο νέο φορμάτ της διοργάνωσης και καταφέραμε να βγούμε στις προνομιούχες θέσεις προκρίσεις των πλέι οφς. Παίξαμε σαν πραγματικά μεγάλος σύλλογος, σαν ένας κάτοχος ευρωπαϊκού τίτλου.
Τώρα, όμως, τα κεφάλια μέσα, καθώς για να ξαναπαίξουμε σε αυτή την υπέροχη διοργάνωση χρειάζεται να κατακτήσουμε το πρωτάθλημα. Η ομάδα πρέπει να παραμείνει στην πρώτη θέση ή έστω σε απόσταση αναπνοής, μέχρι και τα πλέι οφς και να προσπαθήσει να μην κάνει άλλες γκέλες. Η καρδιά του πρωταθλητή, όταν έρθει η ώρα θα μιλήσει. Πρέπει, ωστόσο, να βοηθήσουν και οι παίχτες τους εαυτούς τους.
Σίγουρα υπάρχει εξάντληση στο ποδοσφαιρικό τμήμα, μετά και την υπερπροσπάθεια στο Τσάμπιονς Λιγκ, αλλά αν κάποιος σύλλογος στην Ελλάδα μπορεί να κρατήσει δύο καρπούζια κάτω από την ίδια μασχάλη, αυτή είναι ο Ολυμπιακός και το καρπούζι έγινε ένα πλέον! Ψηλά το κεφάλι, λοιπόν, και πάμε για το πρωτάθλημα.