Σαρδόνιος Σαρκασμός
Με τη γη αναστατωμένη από τη μυρωδιά του γιασεμιού, θυμηθήκαμε τα λόγια του Αλμπέρ Καμύ για την αποδοχή της αβεβαιότητας: ” Το πραγματικό γεννιέται από τη στιγμή που λες, ναι, στη ζωή!”.
Οι Αμερικανοί και το σιωνιστικό κίνημα αποφάσισαν, εν κρυπτώ, να θωρακίσουν την άμυνα του Ισραήλ τη δεκαετία του 1950 και μετά τον πρώτο αραβοϊσραηλινό πόλεμο το 1948 και την κρίση του Σουέζ, ακολουθώντας την πρώτη φάση μετά τη διάλυση του Οθωμανικού Σουλτανάτου έπειτα τον Πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο.
Τα Ιεροσόλυμα είναι η ιερή πόλη τόσο των μουσουλμάνων όσο και των χριστιανών. Έχουμε να κάνουμε με δύο μεταφυσικές αντιλήψεις. Πιστεύουν στη δευτέρα παρουσία και οι δύο. Γεωστρατηγικά, η Μέση Ανατολή (αποικιακή ορολογία και στιγματισμός) αποτελεί τη Μέση Γη για τη σύγκρουση ανατολής και δύσης. Τη δεκαετία του 1970 ιδρύεται το πυρηνικό πρόγραμμα του Ιράν. Μετά την ιρανική ισλαμική επανάσταση και αφού τελείωσε ο οκταετής πόλεμος Ιράν- Ιράκ, τη δεκαετία του 1990 ήρθε σε επαφή με τη Λαοκρατική Δημοκρατία της Κορέας και την Ινδία και απέκτησε τεχνογνωσία. Είναι νόμιμο δικαίωμα κάθε χώρας να έχει πυρηνική ενέργεια για ειρηνικούς σκοπούς και αφορά τον εμπλουτισμό του ουρανίου. Υπάρχει σχετικός φετφάς που απαγορεύει την ανάπτυξη επιθετικής πολιτικής για το πυρηνικό πρόγραμμα.
Στις δυτικές κοινωνίες ασκείται μεγάλη λογοκρισία σχετικά με τη δημοσιογραφική κάλυψη των γεγονότων. Τηρούν φιλοαμερικανική και φιλοϊσραηλινή στάση. Ενώ πρώην πράκτορες του Ισραήλ, οι κυλιόμενες πόρτες των λόμπι, κατέχουν επιτελικές θέσεις σε παγκόσμιας εμβέλειας αμερικανικά μέσα που αποτελούν πηγές πληροφόρησης για αυτό που αποκαλούμε δυτικό ημισφαίριο. Το υποκείμενο στο συντακτικό τους είναι οι Ηνωμένες Πολιτείες και το Ισραήλ, το ρήμα είναι χτυπάει/πολεμάει και το αντικείμενο είναι το Ιράν. Σπάνια το Ιράν γίνεται το υποκείμενο στο λόγο και στο χρόνο κάλυψης του πολέμου. Το Ιράν ακολουθεί πολιτική εξαφάνισης του αμερικανικού αποτυπώματος στον περσικό κόλπο βομβαρδίζοντας βάσεις τους σε γειτονικές χώρες. Τα χτυπήματα στο Ομάν, στον Καύκασο και το Αζερμπαϊτζάν, αλλά και την Κύπρο, δεν έγινε από το Ιράν, δεδομένου ότι οι δρόνοι και τα θραύσματα έδειξαν ότι ήταν απομιμήσεις των ιρανικών πυραύλων, ούτε τη Χεζμπολάχ αλλά πιθανότατα είναι δυτικές προβοκάτσιες και για συμπαρασύρουν πολλές χώρες στον πόλεμο και να αποδυναμωθεί η επιχειρησιακή επάρκεια του Ιράν.
Σημειώσεις και σχόλια κατά τη διάρκεια ή μετά τον αγώνα στο Γεώργιος Καραϊσκάκης.
8/3/2026, 21:00, τελικό αποτέλεσμα: 0-0
Ο Χοσέ Λουίς Μεντιλίμπαρ αναγνώρισε στην πράξη τη δυσπραγία του Ολυμπιακού στην παραγωγή φάσεων και περισσότερο επίτευξης γκολ και προσπαθώντας να παρέμβει, προσπαθεί τις τελευταίες αγωνιστικές, λόγω και της απουσίας του Ποντένσε εξαιτίας προβλήματος τραυματισμού, να αναπροσαρμόσει τις επιλογές στην αρχική ενδεκάδα. Στηρίζει τον Νασιμέντο και θεωρητικά την καλή του παρουσία στις προπονήσεις και τον τοποθετεί σε θέση μέσα αριστερά δίνοντας την πλευρά στον εκάστοτε μπακ. Τον Ορτέγκα ή τον Μπρούνο. Έτσι, προσπαθεί να αποφύγει τις διαρκείς σέντρες και γεμίσματα προς την αντίπαλη περιοχή, να έχει έναν επιπλέον ποδοσφαιριστή στο χώρο του κέντρο για να τρέχει τη μπάλα ανάμεσα στις γραμμές. Βέβαια, μέχρι στιγμής, ο Πορτογάλος έχει ελάχιστα πατήματα στην περιοχή κινώντας τη.
Αμφότερες οι ομάδες ξεκίνησαν με σκοπό να πιέσουν την αρχική ανάπτυξη της αντίπαλης και έτσι η αναμέτρηση δεν ήταν τόσο ελκυστική για το θεατή καθότι βλέπαμε διαρκείς απομακρύνσεις και εναέριες μονομαχίες. Για τον γηπεδούχο Ολυμπιακό είναι βασική αρχή του παιχνιδιού του για να μην υπάρξουν ανησυχητικές προϋποθέσεις κοντά στον Τζολάκη και για τον ΠΑΟΚ των πολλών απουσιών και της επιβάρυνσης από τους συνεχόμενους αγώνες σε ελληνικό πρωτάθλημα και Γιουρόπα Λιγκ ήταν μια λύση για να αποφευχθούν τετελεσμένα μέχρι τη χρονική στιγμή όπου θα έρχονταν στον αγωνιστικό χώρο οι πολυτέλειες του ποδοσφαιρικού υλικού. Προσθέστε και τη μη διαθεσιμότητα, για να αγωνιστεί στο σύνολο των ενενήντα λεπτών, του Μεϊτέ, δηλαδή, του μοχλού χτισίματος των επιθέσεων του ΠΑΟΚ από χαμηλά για να αντιληφθούμε ότι τα χέρια του Λουτσέσκου ήταν δεμένα αναφορικά με τις επιλογές και τον τρόπο ανάπτυξης στο χορτάρι.
Τα χλιαρά από άποψη έντασης και συνεργασιών 65′ έδωσαν τη θέση τους στην προσμονή των υπόλοιπων μετά τις διπλές αλλαγές. Οι Ταρέμι και Ποντένσε από τη μία, οι Κωνσταντέλιας και Τάισον από την άλλη. Αυτομάτως, ο Ποντένσε στα αριστερά έγινε ο παίκτης στήριξης και υποδοχής της μπάλας, άρα, πηγή προβληματισμού για τους φιλοξενούμενους. Αντίστοιχα, ο Κωνσταντέλιας σε ρόλο κρυφού επιθετικού στην επίθεση και τρίτου κεντρικού μέσου στην άμυνα, πλησίαζε τον Τάισον και η συνεργασία τους, παρολίγον να φέρει το 1-0 για τους Θεσσαλονικείς, ελάχιστα δευτερόλεπτα μετά την είσοδό τους. Προειδοποίηση που έμεινε προειδοποίηση.
Το τελικό 0-0 παρά τις όποιες στιγμές μάς κάνει να συμπεράνουμε πως ο φόβος της ήττας τρεις αγωνιστικές προτού ολοκληρωθεί η κανονική διάρκεια του πρωταθλήματος, επικράτησε έναντι των πιθανών ρίσκων για την επικράτηση και το προβάδισμα στη βαθμολογία. Επιπρόσθετα, η ζύμωση, η προσαρμογή, οι μεταγραφές των διεκδικητών του τίτλου δυσκολεύει και αναχαιτίζει, πλέον, την εφαρμογή του σχεδίου του Βάσκου προπονητή, γιατί εκείνοι αγοράζουν και παρόμοια χαρακτηριστικά για την πρόσωπο με πρόσωπο αντιπαράθεση στα γήπεδα. Ο τρόπος έγινε κατανοητός. Όταν απουσιάζει η αδιάκοπη προσπάθεια και επέρχεται η κούραση, όλα γίνονται δύσκολα και η συνήθεια της σέντρας υπερισχύει.
Στα επιμέρους
Ο Χρήστος Μουζακίτης αγωνίστηκε βασικός στους αγώνες του Τσάμπιονς Λιγκ. Η κορυφαία σκηνή με τους προβολείς στραμμένους επάνω του, και δικαίως. Άλλωστε, είχε και αξιοσημείωτες επιδόσεις στους τομείς και τις κατηγορίες που ειδικεύονται οι κεντρικοί μέσοι. Για το ελληνικό πρωτάθλημα, μέχρι τώρα στην πλειοψηφία των ματς, αποτελεί συμπληρωματική λύση, αφού έρχεται από τον πάγκο αν και είναι ο μοναδικός χαφ των πρωταθλητών που μπορεί και έχει την ικανότητα να παίξει κάθετα. Παρενθετικά, ο Ολυμπιακός ολοκλήρωσε τον αγώνα με 9/35 πετυχημένες σέντρες.
Συμπέρασμα
Ο Ευριπίδης, στις Ικέτιδες πριν 2340 χρόνια έλεγε: ” Διψώντας για αξιώματα πολέμους ξεσηκώνουν. Παράλογους. Και σε όλεθρο τους δόλιους πολίτες ρίχνουν. Ο ένας το κάνει στρατηγός για να γίνει. Ο άλλος για την εξουσία και να κάνει τα κέφια του. Και ένας άλλος για να μαζεύει πλούτη. Αν από τούτα ο λαός κακοπάθει, δεν το εξετάζει”. Στ. 232.
(..)
“ Αχ δύστυχοι θνητοί! Τι παίρνετε πάλι τα όπλα και ο ένας τον άλλο σφάζετε. Για πάψτε και βάλτε πια ένα τέλος στους πολέμους. Τις χώρες σας κρατάτε σε ησυχία και αφήστε τους άλλους να ησυχάσουν. Γοργά η ζωή κυλάει. Ας την περνούμε με όση μπορούμε ειρήνη και ηρεμία”. Στ. 949.
Μετάφρ. Θρ. Σταύρου, Εστία.