Απόρριψη μύθων, τιμή στις αξίες
Η αποτροπή σαν κανονικοποιημένη διαδικασία μετέπειτα επαναπροώθησης, είναι παράνομη. Είναι εργαλείο παρά τα τεκμήρια, τα δεδομένα και την καταδίκη από το ευρωπαϊκό δικαστήριο. Κάθε τι που περιγράφεται και οδηγεί τους ανθρώπους στο θάνατο είναι η διαδεδομένη πολιτική της χώρας από το 2019 και την κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας. Η σκλήρυνση της ρητορικής μπαίνει και σε νομοσχέδια όπως αυτό για τη νόμιμη μετανάστευση. Η ρητορική γίνεται πολιτική πράξη με νομική βάση. Παρόμοια περιστατικά συμβαίνουν και στα χερσαία σύνορα του Έβρου από παράνομες ομάδες πολιτοφυλάκων. Από το 2020 και μετά, οι συγκεκριμένες ήταν οπλισμένες και είχαν συνεργασία με τις αρχές. Οι άνθρωποι μεταφέρονταν βίαια στον ποταμό και στέλνονταν πίσω, σε τουρκικό έδαφος. Έτσι, συνθλίβεται το δικαίωμα στο άσυλο. Τα νερά του ποταμού δεν είναι καθαρά αλλά είναι ορμητικά. Η μετανάστευση γίνεται πεδίο αντιπαραθέσεων γιατί δεν λαμβάνεται υπόψιν η ανθρώπινη κινητικότητα και η ιστορία της στους αιώνες. Η διαχείριση της μετανάστευσης γίνεται σαν δυνάμει εκλογικό, μισανθρωπικό και ρατσιστικό θέμα. Σαν πηγή προβλήματος. Το κύριο ζήτημα τους είναι, σε κάθε περίπτωση, ταξικό. Δεν τους ενοχλούν οι πλούσιοι αλλά το γεγονός ότι οι μετανάστες είναι φτωχοί. Η αποτροπή- δομική κυβερνητική ευθύνη- δεν μπορεί να ακυρώνει το δικαίωμα στο άσυλο μέσω αφηγημάτων περί την ανασφάλεια δικαίου.
Σημειώσεις και σχόλια κατά τη διάρκεια ή μετά τον αγώνα στο Γεώργιος Καραϊσκάκης.
8/2/2026, 21:00, τελικό αποτέλεσμα: 0-1
Το τι θα παρακολουθούσαμε στο Γεώργιος Καραϊσκάκης ήταν προέκταση όσων, λίγο πολύ, είχαμε ξαναδεί και στο πρόσφατο παρελθόν από τον Ολυμπιακό και τον Παναθηναϊκό. Οι πράσινοι, σύμφωνα με τις διακηρύξεις του Ισπανού προπονητή κατά τη συνέντευξη τύπου στην παρουσίασή του, είχε δηλώσει ότι θα προετοιμάζει την ομάδα για κάθε αγώνα, ξεχωριστά. Από την άλλη, οι ερυθρόλευκοι, είχαν ετοιμάσει τους εκλεκτούς του ντέρμπι από τη στιγμή της ανακοίνωσης της αποστολής της μεσοβδόμαδης αναμέτρησης με τον Αστέρα, στην Τρίπολη. Εκτός οι Ελ Καμπί και Ροντινέι. Πολύτιμοι οι Ταρέμι και Ποντένσε για το νικηφόρο πέρασμα.
Η μεταγραφική περίοδος του Ιανουαρίου ήταν αναγκαία για να δούμε τον προσανατολισμό του αγωνιστικού τμήματος του Παναθηναϊκού. Ειδικότερα, φάνηκε η ανάγκη να προστεθούν νιάτα με ταχύτητα, τεχνική, τρεξίματα και δύναμη. Όλα αυτά, μεταξύ αποχωρήσεων, αφίξεων και γενικού ξεσκαρταρίσματος.
Οι φιλοξενούμενοι με δύο γραμμές άμυνας κοντά, και σε ελάχιστα μέτρα απόστασης, έριξαν τη ζαριά για το πρώτο χαμένο στοίχημα του Μεντιλίμπαρ, επειδή, δεν ήταν εφικτό να ανακτηθούν οι περιβόητες και αγαπητές του, δεύτερες μπάλες. Μαζί με την παρούσα δυσκολία, τα ατομικά λάθη και οι κακές μεταβιβάσεις από, σχεδόν, το σύνολο των ποδοσφαιριστών του Ολυμπιακού, έδωσαν την απαιτούμενη αυτοπεποίθηση στους πράσινους. Ο Κοστίνια, για παράδειγμα, ο οποίος παίζει διαρκώς και φαίνεται πως έχει μεγάλη επιβάρυνση. Έκανε σφάλματα τόσο σε κοντινές πάσες όσο και στη δύναμη που έβαζε στη μπάλα.
Ο Ανδρέας Τετέη ήταν η αιχμή του δόρατος της επίθεσης αλλά, παράλληλα, και ο μοχλός πίεσης στους κεντρικούς αμυντικούς, ώστε να μην κάνουν με ευκολία τις μακρινές μπαλιές προς την επίθεση. Ταυτόχρονα, ιδίως, στο δεύτερο ημίχρονο, βγαίνοντας επιθετικά προς τη μπάλα, από θέση άμυνας, δεν άφηνε κάποιον εκ των Μπιανκόν και Ρέτσου να ανέβουν ψηλότερα στο γήπεδο προσθέτοντας επιπλέον ποδοσφαιριστή στο επιθετικό τρίτο του αντίπαλου.
Η αμυντική τακτική και θωράκιση από πλευράς Μπενίτεθ έφερε δύο εσωτερικά τρίγωνα (μπακ, κεντρικός μέσος, εξτρέμ) από δεξιά και αριστερά. Έτσι, η, ήδη, προβληματική προσπάθεια του Ολυμπιακού στη διάσπαση κλειστής άμυνας, έγινε δυσχερέστερη, αφού, οι ενέργειες των Ποντένσε και Ροντινέι και τα πατήματά τους προς την περιοχή, περιορίστηκαν δραστικά. Να σταθούμε λίγο περισσότερο στον Βραζιλιάνο. Η τακτική του τοποθέτηση δεν εξυπηρετούσε τα ζητούμενα της Κυριακής. Μπορεί το πλάνο να λειτούργησε με τη Λεβερκούζεν και τον Άγιαξ αλλά οι απαιτήσεις ήταν, τώρα, διαφορετικές.
Οι επιλογές του Βάσκου προπονητή στην αρχική ενδεκάδα, κατά παράδοξο τρόπο, ακύρωσαν και τις όποιες διορθώσεις θα μπορούσαν να γίνουν. Καθώς, όταν επιλέγονται δύο επιθετικοί μαζί, και ο Τσικίνιο βρίσκεται εκτός των βασικών, είναι δεδομένο ότι ένας από τους δύο εξτρέμ θα πρέπει να παίζει πιο κεντρικά γιατί οι Σιπιόνι και Έσε δεν είναι κάθετοι με τη μπάλα στα πόδια. Η ιδέα κρίνεται εκ του αποτελέσματος. Ίσως, στο μυαλό του Μεντιλίμπαρ, γνωρίζοντας ότι ο Παναθηναϊκός θα αμυνθεί μαζικά, δεν ήθελε να χάσει χρόνο και έριξε τους δύο επιθετικούς του από την έναρξη. Το γρήγορο 1-0 έφερε τρικυμία στους γηπεδούχους και συσπείρωση στους φιλοξενούμενους.
Το δίδυμο των Ταρέμι και Ελ Καμπί δεν μπορεί να ταιριάξει. Είναι προφανές ότι ο Μεντιλίμπαρ βλέπει τον Ιρανό σαν ικανό αντικαταστάτη του Κωστούλα, σε χαρακτηριστικά, όπως έχουμε σημειώσει και στο παρελθόν. Παρότι ο βετεράνος ποδοσφαιριστής δεν μπαίνει ούτε πλησιάζει τον αντίστοιχο αριθμό μονομαχιών, εκτός περιοχής, του Έλληνα επιθετικού. Με τον Μαροκινό μοιάζουν σαν να αγωνίζονται σε μια ευθεία γραμμή. Ο ένας στη σκιά του άλλου. Και με τον Άγιαξ, στο Άμστερνταμ, συνέβη κάτι παρόμοιο.
Στα επιμέρους
Ο Ολυμπιακός, όπως και στον αγώνα με τον ΠΑΟΚ στο κύπελλο, έμεινε από νωρίς πίσω στο σκορ. Όπως δεν αντέδρασε τότε, κάνοντας τελική στο στόχο στις καθυστερήσεις, έτσι και την Κυριακή. Ο Λαφόν πέρασε το βράδυ δίχως απόκρουση! Πιθανότατα, τέτοιες νύχτες θα ακολουθήσουν κι άλλες όσο ο Ολυμπιακός δεν αγωνίζεται με τη μέγιστη ένταση και χωρίς τροποποιήσεις στην κεντρική ιδέα επιθετικού παιχνιδιού.
Συμπέρασμα
Απλά και ξεκάθαρα τα πράγματα. Παίξε και χάσε. Αλλά παίξε. Το οξύμωρο που μαρτυρά πολλά είναι το εξής. Ο Μπενίτεθ κάνοντας διαχείριση οδήγησε τις εξελίξεις στο σημείο που προσδοκούσε, έχοντας κατά νου ότι έρχεται ο επαναληπτικός με τον ΠΑΟΚ. Πέρασε και τον Βιλένα από τον πάγκο!