Η Ευρωλίγκα ξεκινά αύριο και εμείς, από τη δική μας γωνιά θα γράψουμε μερικές σκέψεις για τις ομάδες.
Η Μπασκόνια για δεύτερη φορά ξεκινά με χαμηλό ταβάνι στη σχέση προϋπολογισμού και στελέχωσης του ρόστερ.
Η Βιλερμπάν έχει να υπηρετήσει το δικό της ρόλο στη διοργάνωση. Να παρουσιάζει και να φέρνει στην κεντρική σκηνή νέους αθλητές. Να τους συστήνει στο ευρύ κοινό.
Η Μπολόνια έχει διαφορετικά χαρακτηριστικά στην περιφέρεια, που κουμπώνουν καλά μεταξύ τους. Παγιόλα, Βιλντόζα και Έντουαρντς. Γέμισε το ρόστερ με φόργουορντς και αναμένουμε να δούμε τις προσαρμογές του Ιβάνοβιτς σχετικά με τις ψηλές πεντάδες που συνηθίζει να επιλέγει.
Η Μπάγερν χάνοντας τον Γιοκουμπάιτς, εξασθένισε ως προς τη δυναμική της. Ο Χέρμπερτ μας σύστησε ένα γενναίο τρόπο παιχνιδιού, κοντά στα όσα επιτάσσει το σύγχρονο μπάσκετ. Ομάδα που θα μας απασχολήσει είτε θετικά είτε αρνητικά.
Το Ντουμπάι έχει ποιότητα στο ρόστερ. Έχουν διαλέξει τους καλύτερους σκόρερς που ήταν διαθέσιμοι, όπως οι Μπέικον, Πετρούσεφ, Μούσα. Πιθανότατα, θα είναι η χειρότερη άμυνα της χρονιάς.
Η Παρί έχει προσθέσει τις δεξιότητες που έφυγαν το καλοκαίρι, στο υπάρχον σύστημα, με μικρότερους δείκτες ποιότητας. Μεγάλη ένταση, ενέργεια και γνώση. Θα δούμε αθλητές με μέγεθος να παίζουν και στα πλευρά.
Η Βαλένθια έχει βάθος, θα χτίσει συνεργασίες και μοιάζει να μπορεί να ανταποκριθεί σε μπάσκετ χαμηλού ρυθμού και ξύλου αλλά και σε αγώνες πολλών κατοχών.
Η Μακάμπι έχει προβλήματα μεταξύ της δυναμικής στην αγορά σε σύγκριση με τη Χάποελ Τελ Αβίβ. Ο Κάτας είναι, ίσως, ο καλύτερος στο να επιλέγει αθλητής που να ταιριάζουν στον τρόπο που αναπτύσσεται η ομάδα σε άμυνα και επίθεση. Ο Λόνι Γουόκερ ήρθε για να πάρει το μεγαλύτερο συμβόλαιο και να κρύψει τη δυσφορία των οπαδών της.
Η Ολίμπια Μιλάνο με τον Ετόρε Μεσίνα, γέμισε την ομάδα με βετεράνους, άρα εμπειρία. Μπράουν, Γκούντουριτς, Ντάνστον, Μπούκερ. Επίσης, ο Νίμπο θα πρέπει να καλύψει το καλάθι γιατί εκεί, ήδη, από πέρυσι, υπάρχει πρόβλημα. Ειδικά, στο τρανζίσιον. Υπάρχει βάθος δεξιοτήτων. Αναμένουμε να δούμε πώς θα ισορροπήσει ανάμεσα σε άμυνα και επίθεση.
Η Μπαρτσελόνα έχει σημαντικά ποιοτικό ρόστερ. Με ενδιάμεσο σουτ, αποφάσεις αλλά γηρασμένη ομάδα. Γύρισε ο Λαπροβίτολα. Ο Κλάιμπερν μοιάζει περιττή πολυτέλεια. Ο Σενγκέλια, σίγουρα, θα βοηθήσει.
Ο Ερυθρός Αστέρας άλλαξε από το σερβικό μοντέλο. Γέμισε αθλητικότητα και αναμένουμε να δούμε τι θα γίνει με τις αποστάσεις, με τον Μονέκε, στην επίθεση και τη συνοχή που θα δείξει.
Η Παρτιζάν προσαρμόζεται στα δεδομένα και θα παίξει σε πολλές κατοχές, με ταχύ ρυθμό και ευελιξία. Δείχνει να της λείπει ένας γκαρντ και ένας ψηλός, ώστε να υπηρετήσει τα εύπλαστα σχήματα του Ομπράντοβιτς.
Η Ζαλγκίρις έχει καινούργιους παίκτες με νέο προπονητή. Η δυάδα των Γκος και Φρανσίσκο είναι το δυνατό χαρτί αλλά χρειάζεται ακόμα ένας ψηλός για να δέσει καλύτερα το σύνολο.
Η Χάποελ Τελ Αβίβ έχει κορυφαίο ρόστερ αλλά τεράστια απόσταση σχετικά με το εξωαγωνιστικό κομμάτι. Ο Δημήτρης Ιτούδης θα μπορεί να παίξει αλλαγές, λόου ποστ στο μισό γήπεδο, ένας εναντίον ενός, πικ εν ρολ. Μπορεί να κάνει τα πάντα. Το κλειδί, ο αρμός και συγκολλητικός κρίκος είναι ο Ελάιζα Μπράιντ.
Η Φενέρ έχασε σημαντικούς παίκτες. Έχει άπειρους σε κομβικά σημεία. Ο Γιάντουνεν ήρθε για να κολλήσει μαζί με τους Μέλι, Μπάλντγουϊν, Μπιμπέροβιτς. Ξεκάθαρα, ομάδα προπονητή η οποία όσο προχωράει ο καιρός τόσο καλύτερη θα γίνεται.
Η Ρεάλ Μαδρίτης έκανε τη μεταγραφή του Μαλεντόν, φέρνοντας οξυγόνο στην περιφέρεια. Επιπρόσθετα, έβαλε μακρινή απειλή από την περιφέρεια και ενίσχυσε τα φτερά. Έχει πολλούς πρωτόπειρους, κάτι που ήταν αναγκαίο. Ο τραυματισμός του Μαλεντόν θα καθυστερήσει την ανάπτυξη των σχεδίων του Σκαριόλο. Βέβαια, επέστρεψε ο Ντεκ.
Ο Ολυμπιακός, κατά το προσφιλές του μονοπάτι, πήρε τα γνωστά ρίσκα στο μεταγραφικό παράθυρο. Στηρίζεται στον Έβανς, πάλι στη γραμμή ψηλών έχει μονοδιάστατους παίκτες. Ωστόσο, είναι καλά δουλεμένη, συνολικά, έχουν έναν εκ των κορυφαίων προπονητών στην Ευρώπη, τον Γιώργο Μπαρτζώκα και ξέρουν, άπαντες, πώς να προχωρήσουν το δύσκολο δρόμο έως το Μάιο. Η ομάδα είναι πιο αθλητική, έβαλε μέγεθος στα φτερά και μάλλον, θα παίξει πιο γρήγορα καθώς ήταν στις χαμηλότερες θέσεις τα τελευταία χρόνια στα δευτερόλεπτα εκδήλωσης των επιθέσεων. Ο Ολυμπιακός θα πρέπει να φέτος, να βρει τρόπους όταν θα προκύψουν βραδιές όπου θα κολλήσει η ροή της επίθεσης.
Η Εφές έκανε καταπληκτική μεταγραφική περίοδο. Ο Κοκόσκοφ στηρίζεται στο γρήγορο μπάσκετ με συνεργασίες. Αποτελεί κύρια διεκδικήτρια για το φάιναλ φορ.
Η Μονακό έχει κάνει, επίσης, εντυπωσιακή στελέχωση. Ο Βασίλης Σπανούλης άνοιξε το γήπεδο με την υπογραφή του Μίροτιτς στο τέσσερα και έφερε και τον Κεβάριους Χέις για να παίξει δίπλα στον Τάις, αποκτώντας άλλη οντότητα στη γραμμή ψηλών. Ο Νέντοβιτς δίνει διαφορετική οντότητα στα σουτ πίσω από τα σκριν ελευθερώνοντας και τους φόργουορντς της ομάδας, οι οποίοι κατά τη διάρκεια της σεζόν, θα ανεβαίνουν προς το καλάθι, όπως, πέρυσι, ο Μπλόσομγκεϊμ στους γαλλικούς τελικούς.
Ο Παναθηναϊκός έχει το καλύτερο ρόστερ της διοργάνωσης. Ίδιος προπονητής για τρίτη χρονιά. Μπορεί να παίξει πικ εν ρολ, να σουτάρει καλά από την περιφέρεια, έχει περιφερειακούς με παιχνίδι ένας εναντίον ενός, φάσεις κοντά στο καλάθι. Μπορεί να παίξει διαφορετικά σχήματα. Η τριάδα Ναν, Σορτς και Γκραντ εγγυάται τα πάντα. Πρέπει να φτιάξει το πώς θα μειώσει τα ποσοστά στις περιφερειακές εκτελέσεις των αντιπάλων. Με άλλα λόγια, τις περιστροφές.